Yürük Semai

Gözlerinin yeşili kalbim açık gel diyor

Gözü dünyâ mı görür âşık-ı dildâr olanın

Gözümden ey peri-ruyim

Gözünde gülündüm diken mi oldum

Gözünün rengine vuruldu gönlüm

Gözyaşımla ıslanan yastıktadır hala senin

Gözyaşlarım döküldü ol nev-nihale karşı

Gül bir daha yine ruhum güllerle bezensin

Gül gibi dolaşırsın herkesin ellerinde

Gül mevsimi geldi yine bülbüllere müjde

Gül mevsimidir gerçi dil azade değildir (Gel bezme bir şeb...)

Gül müdür bülbül müdür şol zar ü efgan eyleyen

Gül yüzlü güzel ben seni gördüm de ben yandım

Gül yüzlülerin şevkine gel nuş edelim mey

Gül yüzün gülşende cana gösterirken gül güle

Gül yüzünü seyredip can ile sevdim seni

Güle sor bülbüle sor halimi hicranımı dinle

Gülizar Gülizar melek Gülizar

Güller kızarır görse seni utanır lale senden

Güllerin sevmediği bir baharsın

Güllerin sünbüllerin hasretten rengi sarı

Gülmedi şu bahtım gülmedi gitti

Gülşende yine ah ü enin eyledi bülbül

Gülsitane eyleyip tercih bir viraneyi

Gülü güle koklatsan kokusunu alır mısın

Gülün ömrü bir mevsim yazın varsa kışın yok

Gülzârdan o şûh-ı dilârâ ile geçtik

Gün olur kış ortası alev alevdir gönlüm

Gün senin devran senin

Günden güne hal olmada aşkınla diğer-gun

Gündüzleri aldım yıkadım

Günler geçer aylar geçer göz yummadan yıllar geçer

Günler geçti sen hala yoksun nerdesin nerde

Günler nasıl olsa geçiyor fakat ermiyor geceler sona bir türlü

Güreş Havası

Gûş etdi nây nâlelerüm nâze başladı

Güzel aşık cevrimizi çekemezsin demedim mi (Giydirme Eser)

Güzel kız çapkın kız gel biraz

Güzel olmaya güzel güzelsin diyemem ki

Güzelim yar güzelim bir sözüm var güzelim

Habib-i aşıkanın zikr ü fikr-i cümle müştakın

Hak bir gönül verdi bana ha demeden hayran olur

Hak şerleri hayr eyler

Hak şerleri hayreyler

Hak-i kademin çeşmimize ayni ciladır

Hakdan halk olunmuş ben bir beşerim

Halat-ı dili benzetemem halet-i sihre

Halet-i aşkı bana sorma beyan eyleyemem