Sengin Semai

Sustukça sema kalbime hicranı fısıldar

Suz-i dilimden yandı ciğerim sen gelmedin hala

Suzanın olsam giryan edersin

Süzdükçe ela gözlerini nazlı sitemkar

Süzdükçe güzel gözleri belliydi melalin

Ta haşre kadar taze kalır neşve-i busem

Takat mı gelir cevrine ey ruhleri gülgun (Eski yazı)

Tali bana yar olsa bu yarem onulurdu

Tam kırk sene doldurdum o bomboş güğümü

Tanzir ederek bir periyi naz ü edada

Tarife gelir mi o mehin zülf-i siyahı

Tarife gelir mi o mehin zülf-i siyahı

Tasdi ediyor zahm-ı firakın beni ey mah

Tehdit ediyor zahm-ı firakın beni ey mah

Tek hatıradır binbir ışıkdan bana gölgen

Teshire seni çare yok ey reşk-i peri

Tesir-i tahassürle gönül nevha-ger oldu

Tir-i nigehin açtı ciğergahıma yare

Titrer yüreğim çeşm-i füsunkarın önünde

Titrer yüreğim ol gül-i ter bezme gelirken (*)

Uçarız yükseklere şehbal açarak

Uçsun Adadan gönlüme sinendeki gamlar (*)

Üftadeni mahrum-i safa eyledin artık

Umdum ki gelirsin diye hep yollara baktım

Umman-ı Kerem Rahmet-i Rahman Ramazan'dır

Unutulmuş dünyada yalnız ben olacağım

Uyandı bahtım etmem artık şekva felekten

Vad etmiş idin ey gül-i ter vakt-i şitada

Vadinde vefa eyle güzel can senin olsun

Var mı hacet söyleyim ey gül-tenim

Vardır emelim aşkın o kudsi güzerinde

Vazgeçti gönül aşk u muhabbet emelinden

Ver bade-i lalin ki gönül şad olacakdır

Vurdun yüreğimden beni dilhuna çevirdin

Vuslat -ı aşka varalı gönlü perişan kalmadı

Vuslat -ı canana erişmiş gönül

Vuslat daha bir kerre mukadderse seninle

Vuslat dileyip vadine ey sevgili kandım (*)

Vuslat ne imiş aşk ne imiş bilmez iken ben

Vuslatta görüp gül yüzünün nuruna baksam

Yadigar olsun zamana halet-i mestanemiz

Yaktı canı bezm-i aşkın ateşin peymanesi

Yaktın beni yandırdın

Yaktın dili ateşlere ey şuh-i sitemkar

Yalnızlık (Loneliness)

Yandım o senin gül gibi ruhsarına yandım

Yanmakdan usanmazam pervanemiyem bilmem

Yar ağlamadan didelerim kane boyandı