Sengin Semai

Sensiz geceler öyle siyah öyle siyah ki

Sensiz geçen her lahza bana derd-i elem gül

Sensiz geçen ömrüm bana zından oluyor gel

Sensiz gecenin var mı sabahı bilemezdim

Sensiz güzelim gülşen-i alem bana dardır

Sensiz yaşamak bil ki ölümden de acı

Sermest edecek gönlümü bir zülf-i zer olsun

Sermest edecek gönlümü bir zülfü zer olsun

Sermest-i mey-i ikbal olanın haline eyvah

Sermestim aşkınla ben

Sesimde şarkısı aşkın figan olup gidiyor

Sev okşa beni sevdalı başım sinende yatarken

Sevda bağının güllerini dermeğe geldim

Sevda ile dillendi bu son şarkı sesinle

Sevda o kadar ruhumu sarmış ki derinden

Sevda-yı cemalin beni pek derbeder etti

Sevda-zedeyim derdime yok çare bu sinde

Sevdalı geçen günlerin hicranı da vardı

Sevdalı gözlerle sen bana baktın

Sevdalı nigahınla bir şuh afet-i cansın

Sevdamı o hülyalı gözün rengi yarattı

Sevdamı siyah gözlerinin nuru yarattı

Sevdaya uzakken bu gönül neşeli şendi

Sevdim onu çılgın gibi yıllarca derinden

Sevdim yine bir şuh-i cefa-cu-yi zamane

Sevginde artık o eski ateş yanmıyor

Şevkinle hayalinde olur neşe bedidar

Sevmedin amma sen beni ben seni sevdim

Sevmek mi güzel yoksa sevilmek mi ne dersin

Seyr etmek için seyrini ey ruh-i revanım

Sinende başım gönlümü dinlendirebilsem

Sinende solan neşeli bir zanbak olaydım

Sızlar ve yanar içim şimdi senden uzakta (Akrostiş)

Sızlayan kalbimi sev ruhu nüvazişle kanat

Şol cennetin ırmakları akar Allah Allah deyu (I)

Son aşkımı canlandıran en tatlı emelsin

Son busen ile leblerime zehr-i gam aktı

Son günde seni yes ile hicran ile gördüm

Sönmez bu gönül ateşi bir an için olsun

Sonsuz bir aşka düşdüm

Sorma benden söyleyemem kalbimin feryadını

Sormadı hal-i dil-i gam-hareyi ( 6.İki nüsha)

Söyle ey şevk -i hayalim huri -yi Cennet misin

Söyletme beni halimi tafsile girişmem

Söyletme beni halimi tafsile girişmem

Sular gibi çağlar durur fevvare gönlüm

Sus sadece sar öp dili hamuş edelim gel

Susamış toprağın ey dost yoğu sensin varı sensin