Sengin Semai

Özlemlerimin şarkısı bitmiş gibi sanki

Parlak yüzüne gıpta eder fecri bu dehrin

Pek çaresizim baht-ı siyahkarın elinden

Pek çok zamandan beri (İştiyak)

Pek hahişi var gönlümün ey serv-i bülendim (Hüseynide)

Pek muztaribim ey gül-i ter zahm-ı dilimden

Pek sever gönlüm bahar-ı dilkeşi

Pîş-i menî bî-menî der Yemenî

Portakal ü turunç iki memesi

Pür zemzeme bir beste -i zi-ruh-i emelsin

Pür-hande çiçekler dereler şevk ile çağlar (5-6 iki nüsha)

Pür-lerze olur ruyini gördükçe cenanım

Rahat bulamam ney gibi zar eylemeyince

Rahat bulamam ney gibi zar eylemeyince

Rahm eyle bakıp halime bir kerre a canım

Rahmeylemedin halime ey şuh-i sitemger

Raks eyleyicek naz ile ol afet-i Mısri

Reng-i ruh-i gülzarı tebah eyledi bülbül

Rengini mehtaba vermişti semavi gözlerin

Ruhsarına aşıkları hayran ediyorsun

Ruhum emelim kalb-i nizarım zedelendi

Ruhum mu ateş yoksa o gözler mi alevden

Ruhum sana ey sevgili kız gizli tapardı (*)

Ruhumda baharımda açan tatlı emelsin

Ruhumda çiçekler gibi açmakta hayalin

Ruhunda ölen nağmede sevda sesi var mı

Ruhunda senin ruhuma bir tek güzel eş var

Rüya gibi bir gün süzülüp gönlüme aktın

Rüya mı o günler ki nasıl geçti bilinmez

Rüyada bu şeb yarimin aguşuna yattım (*)

Rüzgar gibi geçti hayatım

Rüzgar mı tarar saçlarını böyle perişan

Rüzgar uyumuş ay dalıyor her taraf ıssız

Rüzgar uyumuş ay dalıyor her taraf ıssız

Sabretti bu dil bunca zaman hep seni sevdi

Saç zülf-i semen-buyini sünbüller utansın

Saçlar dağınık sine-küşa geldi sabahtan

Saçlarıma ak düştü sana ad bulamadım

Şahane bakışlarla o çeşman-ı latifin (*)

Sahilde bu şeb yar ile bir zevkini sürdüm

Sahilde saba rüzgarı ağlarken uyan sen

Sahray-ı gamın bir yeni mecnunu benim ben (Akrostiş)

Saki bana mey ver ki gam-ı ferdayı unuttur

Saki bize naz etme ki naz istemeyiz biz

Sakî getir câm ister mi ibrâm

Saki getir ol badeyi kim maye-i candır

Sakiya sun sun ki camın cam-ı Cemdir bizlere

Şakrak sesinin yaktığı avare gönüller