Nişaburek

Çok vefasızmış o yarim gitti dönmek bilmiyor

Dağ taş ova deniz geçtin (Zafer marşı)

Dide hayran oldu hal ü baline(Dil de hayran oldu baline)

Dil derdini gamınla dil-efgar olan bilir

Dil-nevazım senle durmak derdnak eyler beni

El-aman artık çekilmez derd-i aşk asan değil

Elin dert görmesin

Elinle ağrımı kestin dilinle sancımı sen

Ey aşık -ı dildade gel nuş edelim bade

Ey can-ı derunum seni bu canım unutmaz

Ey Çeşm ü Çerâğ-ı Ehl-i Bîneş - Kâr-ı Pend ü Ahlâk

Ey gül ne aceb silsile-i müşk-i terin var

Ey her biri bir güfteye renk rayiha olmuş

Ey nihal-i işve bir nevres -fidanımsın benim

Fasl-ı gülşen erdi

Fincanı taştan oyarlar

Firkat denilen afeti bir yad edebilsem

Gahi ki eder turrası damanını çide

Gel ey saba o gül-i hoş-nümayı söyleşelim

Gel gör ki nihanhane-i dilde neler oldu (*)

Gel sevdiğim affet beni

Ger humar ared suda-ı ber-ser-ı sevda-yı aşk

Gökler eğilip dağlara kimdir diye sordu

Gönlüm özler kaybolan manalı mahzun çehreni

Gönlümde açan gül seni bahçem diye seçti

Gönlümün hissesi bülbül gibi efgan olsun

Gönül viran kalbim giryan efendim

Görmek ister daima her yerde çeşmanım seni

Görmesem bir lahza cananım seni

Görmezsem seni bir ...

Görünmüyor cihan artık önümde perde cibal

Gözlerimden öpme dedim gözden öpmek ayrılıktır

Gül yüzün soldukca ömrümden siler her neşeyi

Gül yüzünde ben var amma gönlünüzde ben yoğum

Gülsün yaraşır gül sana

Gün senin devran senin

Gündüzleri aldım yıkadım

Güzelsin bi-bedelsin

Hani kollarla belimden sarışın

Hararetle bade içtim

Hasılım yok ser-i kuyunde beladan gayrı

Hasretinden çektiğim bir gün değil bin gün değil

Her aşık olan ah mı eder bahtı siyah mı

Her doğan günle doğar bir umut bir de dilek

Her günüm senle başlar senle biter her gecem

Her ne dem bir buse etsem iltimas

Hiç sorma sakın hal-i dil-i zare karışmam

Hicran ile yanar geceler rişte-i canım