Buselik

Mehter

Mehter

Muazzez uykulu bir kadındı

Mumlarla süslenmiş pasta ikram için bekler dosta

Münadiler nida eyler gel Allaha gel Allaha

Müpteladır gözlerim o gözlere

Naz etme gel dilber

Ne güzel yaraşmış ol güzel

Ne hikmettir şu dünyaya gelen ağlar giden ağlar

Ne istersen söyle gülüm

Ne kadar arz-ı hulus etti ise yare gönül

Ne kadar çok özledim bilmem ki neredesin

Ne şekersin bilirim konarsın daldan dala

Ne var bu mertebe ey şuh bi-aman olacak

Ne zaman başlar bilinmez hangi saat hangi mekan

Ne zaman bilmiyorum müddet-i hicran bitecek

Neler umdum ah neler hep hüsran buldum yıllar

Neyin kaldı dışımda kime neyin var senin

Nice bir besleyesin sen bu kadd ü kameti

Niçin nalendesin böyle gönül derdin nedir söyle

Niyaz -name-i dil yare bi-zeban okunur

Noldu bu gönlüm noldu bu gönlüm

Nur yüzünde gül açar güzel yüzün gülünce

O bakışlar yine öldürmeğe sevda okudur

O baygın bakışın gözlerimden çek

O günleri unutma hatırla da dön geri

Öğrenirsen sen de bir gün sevmek aldanmak nedir

Oh ne ala bak bu akşam çifte benli yar gelir

Ol gonce-dehen bir gül-i handan olacaktır

Ol meh beni hiç sormuyor

Olduk yine bu şevk ile mesrur-ı meserret

Olsamdı ben sema olsandı sen heva

Ömrüm tükenir kahrolurum böylece her an

Ömrümün güzel çağı içimdeki bin heves

Ömrümüzün son demi sonbaharıdır artık

Ömür verir senin sesin yüzün biraz gülümsesin

On Dört Asır Evvel

Onlar ninni söylemeyi bilmezler yavrum

Öyle güzel bak ki bana derinden

Öyle güzel bakıyorsun yüreğimden yakıyorsun

Öyle güzelsin ki tarif edemem

Oyun Havası

Oyun Havası

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev