Buselik

Gülzara gel ey gül-izar zevk edelim

Gülzara salın gonce-i zibayı zamansın

Günaydın güzeller güzeli

Güneş al bulutların arkasında yaralı

Güneş gerdanlık boynunda güneş burcundan al geçer

Güneşin batışı kederim olur

Günün solduğu yerde gözden uzak gezindik

Gurbet ademden kara (YOLCU İLE ARABACI )

Güzel olmaya güzel güzelsin diyemem ki

Hak Peygamber Sensin Bize

Hala bilmem ne renkti o gözlerin

Halime bir bak da insaf et biraz

Hangi sözlerle ninem gönlünü açmışsa bana

Harmana gel harmana

Hayallerimi süsleyen bahar bir gelse

Hayran gönül bir çift göze

Hayran olur cemaline/Güzel adın zikreyleyen

Hem tadımlık hem doyumluk gül yanaklar buselik

Her akşam içimde hüzünler koşar

Her an o siyah (güzel) gözlerinin nuruna yansam

Her an seni düşündüm gurbet elde dolunayda ...

Her aynada bir sır yaşanırmış ne çıkar

Her gece yatağımda uykusuz bir o yana bir bu yana dönüp durdum

Her gördüğü periye gönül müptela olur

Her nefeste dudağımda senin ismin

Her şey darmadağınık ben miyim sanki orda

Her şey yarım kaldı her şey yüzüstü

Hoş ola bu nev-bahar ey gül sana

Hoş yaşa gül oyna üzme kendini

Hülyalı bahar gelse de kırlarda gezinsek

İçimde bir çiçek açar hazan vurur yıkar gider

İçimde bir duygu seninle sensiz gibi

İçimde tül tül uçarken sen ey sihirli kadın

İki kalpten bir kalp olduk sevgimizi bölemezsin

İki kızımız olsa güzelim cümle alem duyası

İki sözün birisi gideceğim oluyor

İlim sensin irfan sensin

Ilık meltemlere hasret yüreğim

İlk aşkıma limandın taze daldın içimde

İlkbahar güz oldu artık

İnanmaz vad-i vasl-ı yare gönlüm

Issız yollarda dolaşan solgun yüzlü yaşlı bir adam

İsyan etti suskun gönül dile geldi dil perişan

Iztırabın sonu yok sanma bu alem de geçer

Kaderimde alın yazım içli içli çalan sazım

Kainat-ı ufk-ı ümmid de serap

Kainatı kucaklayan biri vardır Yunus derler

Kalbe hicran girmeden gel (BİTTİ SABRIM)