Buselik

Ey saki-i sahib-vefa

Ey sevgilim devran olur sevgim hazan isyan olur

Ey yar güzelliğin bir efsunlu masal

Ezelden narına aşkın yana-geldim nihan içre

Felek beni kul eyledi

Geceden bir pelerin çek saralım

Geceler bembeyazdır ay vurur saçaklara

Geceleyin bir ses böler uykumu

Geçip giden o ilkbahar nerede

Geçti bahar hazan erdi bu yerde (4 iki nüsha)

Geçti sevdalarla ömrüm ihtiyar oldum bugün

Gel bir daha candan sevelim aldanalım gel

Gel bir kerre daha yine gönlüme tahtını kur

Geliniz geliniz silinsin eleminiz

Gelirim der gelemezsin gülerim der gülemezsin

Genc-i esrâr-ı nihandır Hazret-i monlâ-yı rûm

Giderken yanında her şeyi götür

Gidiyorsun demek ki sana henüz doymadan

Gittin Adanın her şeyi her zevki de gitti

Gittin uzaklara dönmedin daha

Gizli olan aşkımız artık dillere düştü

Gök mavi dağlar yeşil cennet ülkem Türkiyem

Gönlüm hazana erdi baharı aramak boş

Gönlüm seninle hala gözlerim hep yaş dolu

Gönlümüzden yüzlerce sevdalı gelip geçti

Gönül enginliğimde kabardıkça sularım

Gönül geçti güzel senden

Gönül harareti sönmez şarab-ı kevserle

Gönül ister otursaydık dizdize

Gönül o turra-i müşkin-kemende düşmüştür (*)

Gönül verme bi-vefaya

Göz değdi sevgilim göz değdi bize

Gözler gece karanlığı kaşlar hilal aydınlığı

Gözlerimi unuttum gözlerinde dün akşam

Gözlerin bir çift güneştir gül dudaklar bilmece

Gözlerin bir mavi derya darda kalmış gönlüme

Gözlerinle öptün beni sevdaladın yüreğimi

Gözümde dinmeyen gözyaşlarım var

Gözümde özleyiş gönlümde acı

Gücenme bana sakın seni kırmak istemem

Gül bir daha ruhum yine güllerle bezensin

Gül kokar yarim benim gül-ruyi gülden penbedir

Gül sevdiceğim güller açılsın yanağında

Gül yerin acep neden gülizar oldu bu dem

Gül yüzüne hasretim canımın cananısın sen

Güle sor bülbüle sor halimi hicranımı dinle

Güller dikensiz olmaz

Gülüşün güneş gelişin bahar