Beyati Araban

Ey Mübarek Rahmet Ayı Ramazan

Ey risalet tahtının şahı cihan peygamberi

Ey ruh-i ali gül-i zibende

Ey şehenşah-ı Felatun-i cihan

Eya sen sanma ki senden bu güftar-ı dehan söyler

Fani ömür biter bir uzun sonbahar olur

Feryadımız ol yare de ağyare de kalmaz

Firak-ı hasretinle oldu viran

Firakınla yanar sinem mürüvvet kıl bana cana

Gamı atıp bir yana mutlu olmak ne güzel

Gece gündüz ülfetini kurarım

Gece gündüz uyku girmez gözüme (*)

Geçecek sanma bu kalbimdeki hicran yarası

Geçti ardın sıra ömrüm yanarak

Gel yaslanayım ben de senin göğsüne dilber

Geldi bir hale gönül gelmez hayale gönül

Geldim huzur-u hüsnüne peymaneler gibi

Gelir geçer bir an gibi yaşanmamış zaman gibi

Gide gide vardım dağın başına

Giderken kapımı çalma istemem

Gidiyorum gözyaşımı dökerim

Giyme sarılar yavrum sana hasta diyorlar

Gök mavisi gözlerini siyah saçın tellerini

Gonca idik gül olduk

Goncecim lutf eyle

Gönlüm aldın gösterip ruy-i vefa

Gönlüm yanıyor çöl gibi sahra budur işte

Gönlüme akıverdin ansızın bir sel gibi

Gönlümü hicrana yaktı ah o meh-veş neyleyim (*)

Gönlümün hayli zaman özge perişanlığl var

Gönül bahçemin artık gülü bülbülü başka

Gönül mazhardır envar-ı cemale

Gönül meyleyledi bir meh-cemale

Gönül verdim bir güzele ne naziktir gör sen hele

Gördüğün her dilbere akdın gönül

Görmesem bir lahza ruyin sanki dünya dar olur

Gözüm gözlerden kıskanır şirin yüzünü

Gözümde işvenümadır hayal -i bi-bedeli

Gül bir daha yine ruhum güllerle bezensin

Gül cemalin bedr-i taban-ı cihan

Gül yaprağının üstüne düşmüş bir gözyaşıdır sanki bu şebnem

Gül yaprağının üstüne düşmüş bir gözyaşıdır sanki bu şebnem

Güneş doğdu dağlara ay gömüldü bağlara

Guş edip eyle terahhum ah ü efganım benim

Güzel kız her tarafın meleklere denk olmuş

Habibe'm başına karalar bağlar

Hakikat cemine dahil olanlar

Halife olarak yarattı seni