Beyati Araban
304 eser
Hançer-i gamzen ile oldu vücudum lale-zar (*)
Hangi ahuya tutuldum ise nalan oldum
Hayal -i ruy-i dilber cism-i zarımda nihanımdır
Hicrana nasıl katlanacaktım
Hicranla solan ufkuma gün doğmasa derdin
Hüsn aleminde yokmuş ezelden hicabımız
İki geyik bir derede su içer
İlkbahar aylarında gezerken sokaklarda
İnan cana sebatı yok cihanın
İşitdinse nida-yı Hakk gel Allah'a gel Allah'a
İsm-i sübhan virdin mi var
İstanbulun güzelleri (KADIKÖYLÜM)
Istırab-ı canı va-hayfa ki canan bilmiyor
Kalacak sanma bu çağın bu güzellik solacak(*a)
Kalbimde kalan bir acı var mazideki izden
Kalbin yine niçin küstü
Kar etmez ahım sen gülizare
Koklarım yadımı şarkımı senin
Komaz asude-hatır kakülün sevdası insanı
Külhanbeylik omuzdaşlık bize nişandır
Kürdistanın dilberi sürmelidir gözleri
Lâyıkım Allah içün eyle cefâ
Leyla gibi hıçkırsa ve Mecnun gibi yansa
Lutfunu kestin a zalim aşık -ı bi-çareden
Malik-i hüsn-i bahasın
Meclisde o ahu yine hayran bakıyor
Mecnun olup gönlümü abad etsem
Medhal- nota yokMedhâl
Menba-i ilham-ı şevkimdir bu aşk ateşi
Mest-i nazım aşıka her dem tegafül gösterir
Meyhaneyi tenha ve biraz loş gördüm
Meyledersin her dem ağyardan yana
Muğla ovasından indim Köyceğize
Muhtefi zann ile her levha-i dilberde seni
Müştak-ı cemalin olalı mestinim aynam
Nar-ı aşkınla yandım halden agah olmadın
Nasıl sevmem nasıl sevmem seni a yarim
Ne hoş lezzet verir cana sadası hatm-i Kuranın
Ne tende cân ile sensiz ümîd-i sıhhat olur
Neden kalbim kırarsın bi-vefasın
Neler ettin bana neler işledin
Nerye gitsen güzelim arkan sıra gezerim
Neşenle baharınla gelip gönlüme doldun
Nesl-i pak-i Resuldeniz Fatima-i betüldeniz
Neyleyeyim nicedeyim olamam bir an
Nikab-ı zülfünü kaldır görünsün mah-veş ruyin
Nimet-i vaslın için ey gonce-leb