Beste Nigar

İnrimte tuhya bi-azmil mekini...

İstedim de gönlümü verdim ne yaptım ben sana

İstedin de gönlümü verdim sana

İtimad et derd-i aşkındır sebeb berbadıma

Kaçma mecburundan ey ahu-yi vahşi ülfet et

Kaidesiz adetin mutadı olur mu hiç

Kalbimi aşkınla dağladım durdum

Kan ağlıyor gönülde sızlıyor için için

Kara bahtımda yeşil görmedim aktan soğudum

Kederim badi-i zevkim gülerim ah çekerek

Kemvekem zassıd dü sıdi dü yasıdi dü ya emeli

Kendi gönlümdür tehiyye eyleyen berbadımı

Kerem kıl bu dil-i zare

Kerem kıl bu dil-i zare

Kim sevkediyor dili belaya

Kimi sevdiyse vefa görmedi bi-çare gönül

Kimsenin yok ömrü daim kalmaya

Kıblem Ebrû-yi Cenâb-ı Hazretindir Yâ Huseyn

Kor olmuş şu hasretin içerimi yakıyor

Kuşe-i firkatte cana bend-i zencir oldum ah

Layık mı gönül şam ü seher nevhager olsun

Leblerinden buseler alsam da mest olsam nolur

Leblerinden katre-i sevdayı emmek isterim

Leyle-i vuslatının zevkine payan mı olur

Lutfunla küşad oldu sana doğruca rahım

Madem hayır diledik hükme rıza edelim

Mecbur oldum ben bir güle

Mecnuna sordular Leyla nicoldu

Medhini oku yare koymaya seni nare(*a)

Men bende şüdem bende şüdem

Mihr ile bakmaz felek bu tali-i avareme

Mızrabı bırak zülfünü sinemde gezindir

Muhammed bağının gülüdür Ali

Mümkün olsaydı tahammül hüsnünün ibramına

Müptela-yı aşk olup bir nev-civan sevsem gerek

Mürşid elinden nuş-i şarab et

Müşkül o güzelin vaslına ermek

Na-ümid mücrim geda oldum meded ya Muhammed

Nale -i can-gahı canan duymuyor

Nasıl aram edersin bilmem bensiz

Nay gib inler vücudum ne dilermiş anladım

Nazında senin özlediğim eski cefa yok

Ne demlerdi seza-yı bezm-i ülfet olduğum demler

Ne devlettir ki dildarım sen oldun

Ne yanar kimse bana ateş-i dilden özge

Ne yapsam silinmiyor gözlerimdeki hasret

Neden bana reva görüp vurdular can evimden

Neden bülbüllerim susmuş seherde