Udi Raif Bey

Ağlamakdan fer mi kaldı didede

Amade iken bade ile dopdolu bir cam (*)

Aşık -ı bi-çareyim geldim senin divanına

Aşıkın zar etme bülbüller gibi

Aşk ü sevdaya bürünmüş de o canan yatıyor

Ben ceza-yı filimi kendi elimle peyledim

Bugünlerde güzelimin şevki var (**)

Çek keman ebrulerin ey şivekar

Çekdim elimi senden ey afet beni yakma

Çekip şu cam-ı neşvedarı sen de

Dil-haste-i derdim yine mehcur-i devayım

Ey Bülbül-i şuride nedir suziş-i tabın

Gel eğlenelim bu şeb beraber

Gönül aleminin şuh-i şenisin

Gönül düşme bu rütbe ah ü zare

Gücenmezsen budur arz-ı niyazım

Gülüver sevgili gül çehrene gülmek yaraşır

Hayalin gitmiyor cana gözümden

Hayli demdir görmedim mah-ı nevim

Kalbi viran sinesi sad-pareyim

Kuzular dağda sürüyle meler

Ömrüme ömür katıyor seni gördükçe böyle

Öyle şad oldum ki saki sunduğun bir cam ile

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Reng-i ruhsarına benzer gül pek az

Saki getir ol camı ki mirat -ı safadır

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi