Fethi Karamahmudoğlu

Kaç takvim eskidi dön de şöyle bak

Kadeh kadeh içer gönül bakışlarından işveyi

Kağıt garip kalem mürekkep garip

Kalbimden söz aldım çılgınca sevsin

Kalmamış mazimizden ne bir iz ne bir eser

Kalmamış sevgimizden ne bir iz ne bir eser

Kara gün kararıp kalmaz hele sabreyle sabreyle

Kara gün kararıp kalmaz hele sabreyle sabreyle

Karanlık gecelerde dillerde hecelerde

Kararmış aydınlığım bakışımı çalmışsın

Karlar çiçek açar bir gün

Karşımda ne ruhsun ne bedensin diyemem

Kaybolan aşkımızdan hatıra kalsın diye

Kaybolan günleri hasretle anma

Kayısı dalda çiçek açılıp göğerecek (MALATYA)

Kim anlar halim kim bilir

Kimler konar kimler uçar han bir değil binbir değil

Kıştan yaza yazdan kışa menkul mütehayyil

Kıvrılan yollara her dalışımda

Köçeğin sevdim toyunu dala benzettim boyunu

Koşun çocuklar (Bir iki üç marş haydi koşun çocuklar)

Kucağı neşem kanadı gölgem

Kucağın açıksa bana bilirsin

Kulaktan kalbe akan bir pınar şarkılarım

Küllenmeyen bir " kor "um

Kutsal bir ışık aşkı yazar tayfa doyulmaz

Longa

Madem bir garip kulsun

Martılarla bir yolculuk Paşabahçe vapurunda

Maziye dönüp te yine seni anarken

Medhal

Mektuplarının hepsini yaktım

Menekşe gülümser seni görünce

Merdivenin başındalar onbeş yirmi yaşındalar

Merdivenin başındalar onbeş yirmi yaşındalar

Mumlarla süslenmiş pasta ikram için bekler dosta

Mutluluğun yedi rengi yanağındaki çiçekte

Mutluluk arıyorsan küçük bir umut yeter

Mutluluk arıyorsan küçük bir umut yeter

Mutluluk nedir mi diyordunuz siz hiç çocuk yüzlerine baktınız mı

Mutluyduk bir zamanlar güler oynar coşardık

Nasıl olsa bırakacaksın beni

Nasılsın görmeyeli bir haber uçursana

Nayım bir uzun çağrı ki gam çağlar içimde

Nazı bırak gel bu gece gel göreyim gel

Ne bir adres ne de haber bıraktın

Ne bulduk hazla dil-şad eyleyen bir yer cihan içre

Ne desem bilmem sana