Fethi Karamahmudoğlu
490 eser
Düşler masal gerçek güzel
Düşünür dururum seni yıllar yılı özleyerek
Eller güzel beller güzel
Ellerin hanımeli
Eşi yoktur dünya içre bu şehir deryalar şehri
Ey gözde nur biricik heves
Falcılar yerini söylesin yeter
Gecenin gündüze döndüğü ansın
Gel açıl sinemde istirahat et
Gel sevindir gönlümü gel dünyamı aydınlat
Geleceksin bir gün boşuna gelmek ne sevmek isterim ne de sevilmek
Gelir geçer bir an gibi yaşanmamış zaman gibi
Gelme eğer gönlümü püryan edeceksen
Getirir hazzı beraber çayımız ayranımız
Giderken kapımı çalma istemem
Gidiyorsun yine yalnız bırakıp burda beni
Girdi yollar gibi yıllar da nihayet araya
Gitme diye çok ağladım ardından
Gittiğin yerlerde unutma beni
Gökte arar iken yerde bulduğum
Gölgene kondu gönül al avut vurma sakın
Gonca yüz olmıuş işve göz olmuş
Gönlümü o ipek gür saçlarına elimle sımsıkı bağlasam
Gönlümün baş hanesinde saklasam canım seni
Gönlünde sonbahar olmaya görsün
Gönül bahardan uzak hayal o yardan uzak
Gönül bu derde salan bir ela gözdü seni
Gönül denilen sır küpü ha denince açılmıyor
Gönül geçmiş baharı an
Görmeyince özleyenim kederimi
Gözde pınar çağlar yüzde bahar ağlar
Gözler yalan söylemez
Gözlerim boşluğa dalar sensiz bomboş
Gözlerime dalıp beni büyüle
Gözlerin gözlerimde ağlar gibi bu akşam (*)
Gözlerinde açtı gönül çiçeğim
Gözüm yolda kaldı
Gözümde son gülüşün kaldı son bakışınla
Gözyaşlarım dinmiş sinmiş gibiyim
Gül dalında goncasın
Gül dudaklar açılsın gül gül inciler saçılsın gül
Gül yaprağının üstüne düşmüş bir gözyaşıdır sanki bu şebnem
Gülen narda dişin gördüm
Güller açsın gülünce güzel yüzünde diye gül koymuşlar ismimi
Güller derilir kalpler serilir
Güller koymuşsun vazoya yanakların gülden oya
Gülmez talihin bir gün halden anlamaz yıllar- Gülüşün başka senin baharlar yazlar gibi