Zencir

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev (Kuzum)

Piyaleler ki o ruhsar-ı ale ter getirir

Rast gelince bir gün ol dil-fikare

Sakıya meclise gel cismime gelsin canım

Sana bu can ü dili verdim ey şeh-i vala

Sazkar Peşrev

Şehâ şemîm-i visâlin derûna verdi sefâ

Seninçün hab-ı rahat çeşm-i giryanımla düşmandır

Şükufezar-ı izarın gülün naziresidir

Şükufezar-ı izarın gülün naziresidir

Susmasın gülşen-i can bülbülü feryad etsin

Turra turra sanma ruhsarında kakül düşürür

Tutuştu gam oduna şad gördüğün gönlüm

Unutturur gamı ol kamuranı söyletsek

Visal-i yare gönül sarf-ı himmet istermiş

Yardan kabil mi dûr etmek dil-i dîvâneyi

Yine bu gece çıkardım sipihre nalemi ben

Yıkıldı aşk ile abad gördüğün gönlüm

Yıkıldı darb-ı sitemden harab olan gönlüm

Ziya-yı mihr (edüp neşve-i hicab sana/verip neşve-i şarap bana)