Yürük Semai

Sevdim seni ben sevmeye layık diye sevdim

Sevdim seni ben sevmeye layık diye sevdim

Sevdim yine bir nev-civan

Sevdim yine bir şuh-i dil-ara pek ilerde

Sevdim yine bir vechi güzel yosma kıyafet

Sevebilsem göz bigane gönül suskun olmadan

Sevenler olmasa duygular doğar mıydı

Sevgi dillerde yara gözümüzde rüyadır

Sevgilim yollara bakma gelemem

Sevgilimin adı Fatoş gelişi hoş gülüşü hoş

Sevilen sevmeyi istemiyorsa aşkına aşkını veremiyorsa

Sevmek bilen elbet bulur aşkı da sende

Sevmek için hayatı kendimi sevmem lazım

Sevmek mi aceb sen güzeli söyle günahım

Seyreyle o gül ruyi ki nev-afet-i candır

Şiir de şarkı da saz da güzeldir öyle bir güzel ki gönül dayanmaz

Silinmedi gönülden ne hatıran ne adın (*)

Şimdi benim rahatım aldı felek

Şimdi demidir gülşen olur cay-i kararın

Şimdi umut dağları hep kar gönül

Sinemde sıkıp sevdiğimi öptükçe lebinden (Saki-i ezel)

Sinende gezen dide-i mestanımı hoş gör

Şitab-ı bad-ı saba su-be-su çemen-be-çemen

Şol cennetin ırmakları akar Allah Allah deyu

Şol cennetin ırmakları akar Allah Allah deyu

Solmaz bilirim ravza-i hüsnündeki güller

Son Yürük Semai

Sorma bana sevdiğim ne bu halet vay

Sormayın halimi yar-i sitemkarımdan

Söyle derunundaki zarın gönül

Söyle ey şuh-i cananım huri -yi Cennet misin

Söyle güzel ruh-i musavver misin (*)

Söyletme beni canım efendim kederim var

Söyletmeyin beni derdim büyüktür

Sözlere can verdin besteler yaptın (AVNİ ANIL)

Şu gönül hep seni bekler

Südde-i pakine yüz sürmeğe geldim cana

Şule-hiz ettin yine dikkatle yanmış gönlümü

Sun sagarı saki bana mestane desinler

Sun sagarı saki bana mestane desünler

Sürmeli kız gönlüm sende o yeşil gözlerinde

Sürmüyor aşkı hazan yaprağının ömrü kadar

Sürüklüyor peşinden kaderimin çağrısı

Sürülmez safa çekilmez cefa

Sus bilmesinler aşkımızı

Süzerek çeşmi füsunkarını kaş çatma sakın

Suziş-i aşk eyledi bağrım kebab

Suziş-i sinem değil kar etmeyen