Sengin Semai

Kan ağlar iken celb-i terahhum emeliyle

Kan ağlar iken celb-i terahhum emeliyle

Kan ağlayayım haşre kadar hem yanayım ben

Kan ağlıyor gönülde sızlıyor için için

Kandım nice bir dilbere heyhat oyalandım

Kani değil ey gonce-dehen busene lebler

Kar etmedi zalim sana bu ah ü eninim

Karşında bütün duygularım şimdi taş oldu

Kaşanemize doğmadı ol mah-ı şeb-ara hercailik etti

Kaybetti gönül hem-serini hayli zamandır

Kesti yine takat ü tabım felek

Kim derdi ki bir gün bana canan olacaksın

Kim derdi ki gönlüm de sana bağlanacakmış

Kim görse seni aşkına hasr-ı emel eyler

Kim görse seni aşkına hasr-ı emel eyler

Kimdir bana müjde edecek mihr-i vefadan

Kimlerin çeşmine ol sine bu şeb nur oldu

Kirpiklerini sürmeler altında kararttın

Kirpiklerinin gözlerine bir neşesi var

Kirpiklerinin her teli bir katre taşırken

Kıpkırmızı gül renkli dudaklarla öpüştüm

Kır saçlarımın her teli bin dertle ağarmış

Ko açılayım bilsin her razımı cananım

Koynumda seni bir gececik saklayabilsem

Küçük çiftlik mahall-i saydını revan et gör

Küllü arzün Kerbela küllü yevmün aşura

Kumral saçının her teli bin hatıra saklar (b-Güfte için)

Kuşlar bile alamıma hıçkırdı o akşam

Kuyinde senin yer bulunur sanmış iken ben

La aynasında gördüm İllayı

Lal oldu tenim kalmadı vallahi mecalim

Layık mı hicran ile ömrüm güzer etsin (Eski yazı)

Layık mı ki gönlüm gam ile dem-güzer olsun

Layık mı sana bu dil-i sevda-zede yansın

Leblerinden katre-i sevdayı emmek isterim

Lerzan ediyor ruhumu çeşmindeki efsun

Lerzan ediyor ruhumu çeşmindeki efsun

Leylakların altında gülüm ah o dün akşam

Lutfeylemeye hane-i ağyare gelirsin

Lutfun beni mahmur-i safa etse de bir dem

Mahrum-i emel kalmış iken sözlerinizden

Mahrum-i safa oldu gönül hayli zamandır

Mahrum-i visal etdi beni verd-i terimden

Mahrum-ı visal olmağa ey çeşm-i siyahım

Mahveyleyecek nazlı civanım beni mahrum-ı visalin

Mahzun duruşun aşıka bin ömre bedeldir

Manend-i ah kimse bana hem- nefes değil

Mazideki hülyamı bütün öldüreceksin