Sengin Semai

Hicrin ile derdin ile yaklaştı mematım

Hicrin ile derdin ile yaklaştı mematım

Hicrinden usandım güzelim derd ile bezdim

Hicrinle dolar kalbime hep zevk ile çağlar

Hicrinle gözüm görmede afakı diğer-gun

Hicrinle senin revnak-ı çeşmim soluverdi

Hicrinle yanar parçalanır kalb-i mükedder

Hicrinle yanar parçalanır kalb-i mükedder

Hoşdur bize meyhane ki işret var içinde

Huda eviyse gönül kırmanın ne anlamı var

Hülya sarıyor akşamı rüzgarlar içinde

Hülyalı çiçekler gibi solgundun o akşam

Hülyalı güzel gözlerinin baktığı her an

Hülyamı saran hareli bir çift göze daldım

Hülyamı yakan nur gibi aguşuna yatsam (*)

Hüsn ü anın pek beğendim işvebaz

Hüzün kaplar içimi seni düşündüğüm an

İçime düşen kor gibisin hep yakıyorsun

İçli bir sebeptir hala bana senden

İmtihanda güzelim aldı yine zikr-i Cemil

İnsan müteselli oluyor yoksa ne müşkil

İşte ser-i zülf-i zerrin sarı güldür sevdiğim

Kaç yıl o kadın ruhuma sevda diye akmış

Kaçsam bırakıp senden uzak yerlere gitsem

Kaçtım bırakıp senden uzak köylere gittim

Kahretti beni gözlerinin zulm ü cefası

Kalbim elem-i aşkını bildirmedi yare

Kalbim ona merbut onu ister onu söyler

Kalbim yine üzgün seni andım da derinden

Kalbimde bu aşk ateşi her lahza yanarken

Kalbimde hayalimde ümidimde emeldin

Kalbimde ilahi ve derin aşkı yarattın

Kalbimde ne aşkın elemi matemi kaldı

Kalbimde seni bir senedir gizli severdim

Kalbimde yanan ateşi aşkın ile söndür

Kalbimle güzel günleri andım da derinden

Kalbin gibi hüsnünde güzellikle bezenmiş

Kalbinde yerim yoksa da çehremde izin var

Kaldı yine nalende gönül kuşe-i gamda

Kaldı yine nalende gönül kuşe-i gamda

Kalkın gidelim mey-kedeye nuş edelim mey

Kalmadı dilde safa-yı aşk-ı yar

Kalmadı sabrım hasrete cana

Kam almadı gönlüm bu hayatın güzerinden

Kan ağlar iken celb-i muhabbet emeliyle (Eski yazı)

Kan ağlar iken celb-i terahhum emeliyle

Kan ağlar iken celb-i terahhum emeliyle

Kan ağlar iken celb-i terahhum emeliyle