Semai

Yılların ötesinden siyah bir gül getirdim

Yılların ötesinden süzülür gibi akıp

Yıllarına bakmaktan gençliğim heder oldu

Yok sanırdım kalbimde yer

Yok sende ne ruh ne vefa ne de bir kalb emeli

Yokluğumu bildirme bir gün gelecek dersin

Yoksun diye bahçemde çiçekler açmıyor bak

Yoksun diye zannetme seven kalbim unutur

Yoktur zaman gel mahım heman gel

Yoktur zaman gel mahım heman gel

Yol uzun şu dağlar arada perde

Yollarda aradım izlerini seni ve o güzel gözlerini (ANLA BENİ)

Yollarda bekledim geçersin diye

Yolları yapmışız bitmez tükenmez

Yolların yokuşunda koşa koşa yoruldum

Yolum sevdalardan geçmiyor artık "Sen benim dünyamdan gittin gideli"

Yoluma gül serperdi hergün eteklerinden (*)

Yolumu gösterir gece yıldızlar

Yolun bulamam (Gönlüm alamam) yüzün göremem

Yolunda gençliğim sönse de yine

Yorgun gecelerin izlerini taşıyorum

Yorgun yıllarımı saklayan zaman

Yoruldu gözler artık sevdiğini demekten

Yüce Allahım lutfetti yüzlerce torun candan

Yüce şair sevgiyle petek petek dolusun

Yüklüyüm dertlerden yana

Yükselir semaya doğru ellerim

Yükselmeli artık yetişir zillet-i zulmet (Darülfünun Marşı)

Yumsam gözümü rüyam oluyorsun

Yüreğimde bir ateş düşlerimde bir nursun

Yürüyüşün edalı dudakların bir iksir

Yüzümdeki tebessüm senin eserin

Yüzüme bakarak gözleri nemli (ELVEDA)

Yüzün bir ay mıdır parlar suda

Yüzünde güllerin mutlu sevinci

Yüzünün ifadesi gözlerinin içinde

Zahida suret gözetme gir içeru cane bak

Zaman akıp gider bir an durmadan

Zaman akşamdı mevsim bahardı

Zaman dursun öyle kal

Zamanda bir an dudaklara konan öpücük (BİR AN)

Zamanla aram yok kırılmışım pek (MELAL BURCU )

Zamanla ayrılığa alışırsın demiştin

Zannetme ki var başka güzel senden daha tatlı

Zannetme müebbed bu fena-gah olacaktır

Zavallı kalbimi dinle sana figan eylesin bak

Zevki yok artık bu renksiz kapkaranlık günlerin

Zevki yok hiç mehtabının derdi varken ıstırabının