Semai

Yanık bağrıma esen aşk rüzgarı gibisin

Yanında yaşamak haz verir bana

Yanındayken başka uzakta bambaşka susuzum

Yapmacık çiçekler açan yüzünü görmez olaydım

Yaprak dökülür hüzün dökülmez (KARANLIK ÇAĞ)

Yaprak dökümü mevsimi geldi

Yapraklar döküldü yollarımız ayrılırken

Yapraklar misali sararıp solmuşum

Yaralandım yandım binbir yerimden

Yare mendil salladım gurbet ele yolladım

Yarin arkasından yana yakıla (YAR HASRETİ)

Yarın ne getirecek ne götürür bilinmez

Yaş doldu gözlere bak andım da seni

Yaşadığım aşkların izleri silinmedi

Yaşadığım aşkların izleri silinmedi

Yaşamak yalan belki yalan delice sevmek (YALAN)

Yaşamanın zevkini sevginde buluyorum

Yaşanacak neler vardı

Yaşanacak zamanım sığınacak limanım

Yaşanmış yılların özlemi yanıyor

Yaşasam iki mevsim bütün ömrüm boyunca

Yaşayan efsane dillerde adın

Yasemen lale sünbül kan rengi bir demet gül

Yasemenler solmadan gel

Yasemine güle teşbih ederim sim-tenini

Yaşlı bir gecenin sabahında eski günlerini andın mı hiç

Yaz Geldi

Yaz geldi çiçeklerle yüzü güldü zeminin

Yaz geldi yine açıldı gül

Yazımda o kışımda o sazımda o sözümde o

Yediveren güller gibisin

Yeleli mavi sular sahile bizi sorar

Yemyeşil gözlerinle gönlüme bahar getir

Yeni bir şevk ile daldım yine billur sesine

Yeryüzünde yalnız benim SERSERİ

Yeşil pencerenden bir gül at bana

Yeşil pencerenden bir gül at bana (SERENAT)

Yeşilin en güzeli en tatlısı burda (YEŞİLYURT)

Yeter bu hasret yeter sen gel de bu hasret bitiversin

Yeter bu kadar aşka dayanamam ben artık

Yeter ki hatırla yılda bir olsun

Yetiş ey kanlı felek bağrımı gel yar bakalım

Yetsin deme yetmez güzelim bir daha doldur

Yine bahar dallarında çiçek açmış erguvanlar

Yine başladı gönlümde akşam

Yine bin elemle dolup geçti baharım

Yine bir gül-nihal aldı bu gönlümü

Yine bir hoş oldu gönlüm