Düyek

Ateş söndü küle döndü gonca açtı güle döndü

Ateş ve kül arası (AŞK BUDUR)

Ateş-i aşkın dile etdi eser

Ateş-i aşkın harab etti dil-i suzanımı

Ateş-i aşkınla gönlüm dağlarım

Ateş-i aşkınla yandım nur-ı imanım Ali

Ateş-i aşkınla yandır kalbimi subh u mesa

Ateş-i aşkınla yandır kalbimi subh ü mesa

Ateş-i aşkıyle gönlüm dağlarım

Ateş-i firkatle bağrım dağlarım

Ateş-i firkatle sinem dağlayım

Ateşi anarken yanmak gerek

Ateşim yanmaz oldu dumanım tütmez oldu

Ateşimsen ocağımdan gözyaşımsan yanağımdan

Ateşle yel söylesin

Ateşlerde kavurdular küller gibi savurdular

Ateşli kollarda yaslanıp kalsam

Ateştim kül oldum ışıktım söndüm

Ateştir yüreği kavurur gider

Atmış üzerinden karı müjdeliyor ilkbaharı

Attığım adımın gittiğim yolun

Attığım adımın gittiğim yolun

Attığın adımın gittiğin yolun

Avare gönlümün en son muradı...

Avcumdan bahtımı okuyan falcı üzülme sevdiğin gelecek dedi

Avuçlarımda hala sıcaklığın var inan

Ay beyaz deniz mavi eğlenin kızlar

Ay bu gece başka güzel başka güzel yıldızlar

Ay buluttan süzülmüş öpmüş gülü gizlice

Ay büyürken sularda ürperir içlenirim

Ay dahi güneş dahi nurundan Muhammedin

Ay dalgalanırken senin hayalin gözlerimde

Ay değil yıllar geçti sen bu yerden gideli

Ay denize sensiz bensiz dalarken

Ay doğar katar gider topuğu batar gider

Ay doğarken gecelerden harelenir garip garip

Ay doğarken şu tepeden iner zeybekler

Ay gibi doğdun gönlüme

Ay kadar parlak tenin

Ay örerdi ipek tüller

Ay sulara inice sahilde aşk çok güzel

Ay yeniden doğarken herkes dua okurmuş

Aya gafil aç gözünü bir bak şu dünya haline

Ayağım dolaştı dilim dolaştı

Ayda bir yılda bir kerre mutlu oldum sanırım

Aydınlığın kucağında

Aydınlığın kucağında Akdenizin baharında

Aydınlık bir sabahın özlemi içindeyim