Düyek

Aşkından her akşam içerken üzgün

Aşkını çektim gözyaşı döktüm

Aşkını çileler gibi sağla gönlüm sağla gönlüm

Aşkının tahtını gönlüme kurdum

Aşkının tahtını gönlüme kurdum

Aşkınla bak neler geldi başıma

Aşkınla ben ey nazenin (1 ve 7 iki nüsha)

Aşkınla çak olsa bu ten ben yine illallah direm

Aşkınla da bende tek olmalısın

Aşkınla divaneyim gel de bir bak halime

Aşkınla dolu gönlüm bir yaz bahçesi gibi

Aşkınla harap gel de bir bak halime

Aşkınla hep bu fakirin neylesin ah neylesin

Aşkınla her akşam içerken seni

Aşkınla ölmek aşıka şandır

Aşkınla sararan emel bağımda

Aşkınla sen nevres gülün

Aşkınla sinem dağlarım

Aşkınla şuride nide hüsnün görüp aklı gide

Aşkınla yak kül et beni

Aşkınla yakıp gönlümü pervaneye döndüm

Aşkınla yaktın beni

Aşkınla yanan kalbimi sahralara attın

Aşkınla yandım harab oldum

Aşkınla yandım/Derdine kandım

Aşkınla yandır sultanım Allah

Aşkınla yandır sultanım Allah

Aşkla başım hoş değil

Aşkla büyüyen bir ırmaksın dolup taştığım

Aşksız da yaşanmaz ki zannetmeyin yaşıyorum

Aşkta kaybedenleri kader birleştiriyor

Aşkta vefa bu mudur sevdiğimi söylemez

Aşkta vefasızları sevme canan diyerek

Aşktan bahsettik dostlarla bu akşam

Aşktan yana bir gün olsun neden şansım olmadı

Aşktan yana sormuştum yaşı yoktur dediler

Asla yalan söylemez aynalar inan bana

Asümanım civanım gel canım gel cananım

Ateş doludur kül diye oynanmağa gelmez

Ateş düştü gözlerinden gönlüme

Ateş ektin giderken yüreğimde közler var

Ateş gibi aşkının gönlümde izi kaldı

Ateş misin yakıyorsun bakınca

Ateş nezened der dil-i ma illa Hu

Ateş nezened der dil-i ma illa Hu

Ateş nezened der dil-i ma illa Hu (*)

Ateş olsa sağım solum

Ateş olup yaksan da (AFFETMEM ASLA)