Devr-i Hindi

Derd-mendim ey civan dermana geldim ağlarım

Derd-mendim gam-güsarım ah-ı pinhanım mısın

Derd-mendim Mücrimim Dermane Geldim Ya Resul

Derd-mendim ya Resulallah deva ol derdime

Derde saldın gösterirken bin deva her derde sen

Derdime derman ararsam bil ki çeşmanın senin

Derdimi izhar edip bad-ı sabaya

Derdimi ummana döktüm asumana inledim

Derdimin dermanı sensin ya Muhammed Mustafa ya Resulallah

Derler anlar bana nedir bu gamım

Dert katarsın her geçen gün ruhumun ezvakına

Derviş olan kişiler deli olagan olur

Derviş olan kişinin sözleri imran olur

Dide en sevda-feza bir suretin hayranıdır

Dide pür-nem dil esir-i ıztırap

Dide-i dil-zuzuna ben aşık oldum matmazel

Dil harab-ı aşkın oldu nail-i vuslat diler

Dil yaşlı doğar genc olur aşk ü heyecanla (*)

Dil-harab-ı aşkınım sensin sebep berbadıma

Dil-haste-i derdim yine mehcur-i devayım

Dil-i bi-çare senin çün yanıyor

Dil-i men der heva-yı ruy-i ferruh (BENDENE EYLE ..)

Dil-rübalar sevmemek mümkün değil

Dil-rübasın sevdiğim yoktur nazirin bi-riya (5.iki nüsha)

Dil-şikarım sen esir ettin dil-i naşadımı

Dilde neşat var efendim çekerim cevrine hasret

Dilde şimdi var hezaran müşkilim

Dildeki hicranımı tadad eyleyemem

Dile gelse ızdırabım bülbüle destan olur

Dinleyin sevda-fezadır ah-ı mahzunanemi

Dinmiyor hiç kalbimin akşamla artan ağrısı

Doğdu ol Sadr-ı Risalet bastı ferş üzre kadem

Doğduğum günden beri

Doğduğum günden-beri mihnetden azad olmadım

Doğmamıştır aleme vechi misal-i afitab

Döker kaküllerin sünbül

Dökme şebnem gibi çeşmin yaşını ey gül-i ter

Döküp kaküllerin ruhsare karşı

Dolap niçin inilersin

Doldururken kadehe badeyi sen akmada nur

Dön de gel sen bir daha gel ne olursan ol da gel

Dönse alem ser-te-ser gülzare hep

Dost iken ağyar olandan umma sen ahde vefa

Dü çeşm-i mesti hab-ı naza kanmış

Dü cihan gamından geçen

Dü cihanda yok nazirin alem ne bile seni

Duman kalkmaz dağlar senin başından (Güzel İzmir)

Duman kalkmaz dağlar senin başından (Güzel İzmir)