Devr-i Hindi

Hulus-i kalb ile kamil yüzün sür hak-i payına

Hun-i çeşmimle yazarken sanihat-ı aşkımı

Hüsn ü anın gönlümü kıldı esir

İbtidadan yol sorarsan yol Muhammed Alinindir

İç de mest ol kim sunar saki-i meh-ruler meyi

İltifat etmeyeli hayli zamandır güzelim

İltifatın eyledi ihya beni

İltifatın gördüğüm demler gelir hep yadıma

İnleyen (inlesin) kalbim benim artık emellerden uzak (*)

İptidadan yol sorarsan yol Muhammed Ali'nindir

İstanbula varayım ortasında durayım (*)

İstanbulu dinliyorum gözlerim kapalı

İşte ben gidiyorum haberin olsun

İşte geldi nevbahar-ı feyz-bar

İstemem bir daha gönül vermem kadına (Eski yazı)

İstemem Leylayı eller sevmesin

İster isen bulasın cananı sen

İster isen marifetde olasın alicenab

İsterim ben herkes olsun sevdiğim senden uzak

İsterim hatırını ey gülşen (Bestekar"E.Karadenizde A.Töre")

Istırab-ı kalbime bilmem niçin bi-ganesin

Iyd irişsün bâis-i şevk-i cedîd olsun da gör

Kahkahan aks eder bezme ney olur

Kalbimin levhinde ancak kamet-i yar elfi var

Kaldığım günden beru bu aleme ben bi-karar

Kalmadı gönlümde asla zevke dair bir emel

Kalmadı sabra kararım ey peri

Kalmadı sinemde takat sevdiğim gelmez misin

Kan ağlatıyor çeşm-i siyahın bana billah

Kandedir cehl ile zulmet nefs-i subanındadır

Kar -ı işvenümadır ol dilberin

Karamana hasretliğim üzüle üzüle bitmez

Kasdın öldürmek midir ben aşıkı ser-bülend

Katreyiz alemde lakin dilde derya olmuşuz

Kemend olmuştu zülfün neden bilmem çözüldü

Kendi feryadımdır ancak ses veren feryadıma

Kerem eyle budur senden dileğim

Keşfolunmaz görmeyince sırr-ı Hak kaşanesin

Kesmezem Ümmidi Senden Ey Şefaat Madeni

Kim bilir ben inliyorken hangi aguşlardasın

Kim olur zor ile maksuduna reh-yab-ı zafer

Kimbilir nerdeydin akşam kimbilir kimler için

Kimsesizdim ağladım yoktu derdim dinleyen

Kıl inayet ey melek Allah için rahmet bana

Kokladım geysularınhep nükhet-i sevdasını

Koklat tenin gonca gül

Kucağı neşem kanadı gölgem

Kudretin kafi değildir suz-i ah ü zarıma