Devr-i Hindi
1.132 eser
Hacle-i bi-yare benzer sahn-ı gülzar-ı bahar
Hak cemalin isteyip hayran olan gelsin beri
Hak-i pay-i Mustafaya yüz süren mesrur olur
Hak-i payin oldum artık üzme bu can ü teni
Hak-sar ettin beni çok firkatinle nazenin
Hakikattir sözüm ey gonca-verdim
Hakka temkin ü rızada hamd eden mesrur olur
Hakka temkin ü Rızada hamd eden mesrur olur
Halik'im sensin mabudum Allah
Halimi Mecnun görse rahm eder ağlar bana
Halka-i zülfün dili bend eyledi sevdaya ah
Hançer-i gamzen ile oldu vücudum lale-zar (*)
Hangi gülşenden kopan bir gonca-i pür-neşesin
Hani sözler vermiştik kaçmıştık yalanlardan
Haram olsun bana ey çehre-i gül-gun-i müstesna
Hasretin gönlümde artık bir ateşten perdedir
Hasretin ok bekledim çok gelmedin ah gelmedin
Hasretinden çektiğim bir gün değil bin gün değil
Hasretinden çektiğim bir gün değil bin gün değil
Hasretinden her dem ağlar gözlerim vuslat diye
Hasretinden yandı gönlüm aşk odunda dağladın
Hasretinden yüreğim kızıl tutsak piyale
Hasretinle ey peri kalb-i nizarım dağlarım
Hasta gönlüm inledikçe derdime derman mı var
Hasta kalbim bak seninçün durmayıp yanıyor
Hayali gitmiyor asla gözümden
Hayalimden gitmiyor hüsnün bir an
Hayalindir beni şadeyleyen ey dilber-i suzan
Hayli dem hicrinle suzanken gönül sevdiğim
Hayli demdir ki cüda-yı kuy-i yar oldun gönül
Hayli demdir ki cüda-yı kuy-i yar oldun gönül
Hem aşkım hem ümidim hem de neşemsin
Hemişe renc-i gamdan lezzet aldım
Hep cihan ağlar iken bu tali-i na-sazıma
Her dilde onun adı her canda onun yadı
Her güzelde sevgi olmaz bakma öyle gözlere
Her kimin kalbinde zikrullah olur
Her Nazarda Sırr-ı Vahdet Ey Hüda İster Gönül
Her ne dem bir buse etsem iltimas
Her ne kim kişi severse ol ana mabud olur
Her ömür bir gün biter ateş söner enkaz tüter
Hezaran per açıp reng-i ziyadan
Hiç kabul eyler mi aya kil ü kali gözlerin
Hiç tasavvur etmez iken böyle dil-suz firkati
Hicran olsa da yoldaş her seferinde
Hicran ü elem sine-i pür-hunumu dağlar (*)
Hikmeti bil cümle sevgiler geri aslı nedir (HİKMET)
Hüdamızdan hidayettir sabahlar