Aksak

Ben yıllara terkettim ümit yüklü baharı

Ben yol boylarında çakır dikeni

Ben yürürüm yane yane aşk boyadı beni kane

Bence her ruz-i saadet söndü bahtı kareyim

Bende dertler kümelenmiş sana bir sır açamam

Bende hiç görmediğin başka bir alem yaşıyor

Bende niyaz sende hep naz

Bende oldum can ile bir gül-feme

Bende sevgin öyle köklü duygularım bir bir saklı

Benden geçti demesin hiç olmazsa denesin

Benden kaçarak kol kola bir yaz günü erken

Benden kaçarak kol kola bir yaz günü erken

Benden kaçarak kol kola bir yaz günü erken

Beni ağlar görürsen aşkınla sürünürsem tut elimden ne olur

Beni aldatan ve mahveden yalanlar

Beni aşk ateşine yandıran ruhsar-ı alindir (*)

Beni aşka salan yare gönül ister gücüm yetmez

Beni aşkınla perişan etme ne olur sevdiğim

Beni benden koparan tatlı elemler nerde

Beni bi-zar eder zalim

Beni bigane-i hab etti keder

Beni bilmem ki ne bağlar hayata ümitten başka

Beni bir lahzada ram etti o billur sesiniz

Beni bizar eden kimdir

Beni bizar ederken serzenişler

Beni buyun ile gel mest ü rehavi ediver

Beni buyün ile gel mest ü rehavi ediver

Beni buyün ile gel mest ü rehavi ediver

Beni buyün ile gel mest ü rehavi ediver (*)

Beni candan usandırdı cefadan yar usanmaz mı

Beni candan usandırdı cefadan yar usanmaz mı

Beni candan usandırdı cefadan yar usanmaz mı

Beni canımdan ayırdı gönlümü yıktı temelden

Beni cevrin harab etti

Beni de al ne olur gözlerinin içine

Beni de alın ne olur koynunuza hatıralar

Beni dil-sir ederken ah visali

Beni görmüyor mu gözün ne haldeyim görsene

Beni güldürmedin alemde neden ey yüzü mahım

Beni gurbetlere attı şebim ruzum bütün matem

Beni her görüşte handeler saçar (*)

Beni hiç anlamadın yalvarırken dizinde

Beni hiç sevmese de adı düşmez dilimden

Beni hicranlara terk eyleyerek gitti o yar

Beni hüznümle bırak istemiyorum seni

Beni ihmal bana isyan beni giryan et

Beni incitme ey ruh-i revanım

Beni kul etdi de bir gözleri ahuya felek