Şevkefza

Eyledi aşkın eser ey sim-ten

Eyledin ağyarı mahrem gonce-fem

Eylemem artık felekten iştika

Eylesin tesir derdin cana Allah aşkına

Feda olsun sana bu ten

Feyz-i Hüda mecr ü safa

Firkatin bir çaresiz derd özledim

Gamzesinden kakülünden bir aşık ilham alır

Geçelim bu heva ile hevesten

Geçip de karşıma gözlerin süzme

Gel bir daha candan sevelim aldanalım gel

Gel dost umut kasemi doldur kanayım

Gel gel yanalım ateş-i aşka

Gel gezelim kolkola ey nev-civan

Gel vücûdun şehrini seyreyle gör cânânını

Geldik gidiyoruz bir şey görmeden

Gelmemiş mislin cihana ey şeh-i ali-nijad

Gidip de gelmek olsun gelip de görmek olsun

Gidiyorum buralardan deme sen yokluğun kalbimde ateş kor olur

Gizli bir aşk derdi yoksa gönlün içre bil ki can

Gönlümde yanar aşkın o envar ile narı

Gönüldesin neden gözden uzaksın

Görüp hal-i pür-melalim insafın yok be-hey zalim

Görüp nur-i cemalin mah şaştı

Gözlerim gözlerinin üstüne düşsün yansın

Gül cemalin bir gören bilmem nasıl senden geçer

Güldür artık ağlatma

Güllerin karşımda her an solmadan durmaktadır

Gülşen-i aşkın hazana ermiş artık gülleri

Gülsitane eyleyip tercih bir viraneyi

Gülüşün ömrüme neşe bakışın nur katıyor

Günahların varsa eğer yalvar affa derman ola

Günlerce onun lutfuna ihsanına düştüm

Hasretle geçen günlerime ağladı akşam

Hazan sinmiş ruhuma yaz beni mahzun eder

Hem-demin olsun (keremkari / şehinşaha) safalarla tarab

Hengam-ı safadır bu şeb ey mah-ı cihan tab

Her mısrada sen yoksan ya şiir yok ya da ben

Her ne desem vasfında az

Her sinede her didede ey aşk eserin var

Her zevki tadıp her şeyi bilmek ne güzel

Herkes öteki gibi duruyor

Hiç çekilmezdi gönül bar-i cihan

Hiç özür dileme bana yazıp ta

Hicran dolu bir ruhla geçip sevgi bağından

Hicran gibi alemde elim derd-i ser olmaz

Hicranımı söyler bana hasret dolu bir ney

Hicranlarınla dopdoluyum kalbim ağlıyor