Şevkefza

Can feda etdim sana ey şuh-i şen

Cefası yok belası yok

Çekme nermin elleri destimden ey aram-ı can

Çeşm-i mesti daima mahmur bakar

Çeşmiyle nigahıyla ne vahşi ne füsunkar

Cezbesi ta cana tesir eyliyor

Cihan leyl ü nehar ağlar benimçün

Cilvegah-ı sinede devran eder efkar-ı Hu

Çok mu gördün bana birkaç gece mehtabı felek

Çölde savrulmak için rüzgar uman kum gibiyim

Coştun yine deli gönül sular gibi çağlar mısın

Dağ başında hiç kimsesiz

Dem-a-dem dide giryan oldu sensiz

Derde saldın gösterirken bin deva her derde sen

Derdimin bir fıkrasın açsam sana hicran olur

Derunum ateş-i aşkınla yandır ya Resulallah

Devr-i çarh-ı gerdun-maden senindir

Dideden bir dem hayalin gitmiyor

Dil beytini pak eden..

Dil sevdi seni şevk ile ey çeşmi siyahım

Dil-besteye lutf u keremin ma-hazar eyle

Döndüm daldan kopan kuru yaprağa

Dönmez dediğin sevgili dönmüş geliyormuş

Dönsek mi bu aşkın şafağından (ŞAFAKTA)

Doymadan sevgine doymadan sana

Dün kahkahalar yükseliyorken evinizden

Durman yanalım ateş-i aşka

Durup da bir bakışın bütün bir cihan değer

Düşündüğüm o her zaman işittiğim onun sesi

Ebrulerinin zahmı nihandır ciğerimde

Ehl-i derdin derdine derman iken tekrâr-ı hû

Endamına ram oldu gönül düştü belaya

Ermesin el o şehin şevket -i valalarına

Evliyadan gelen kelam okunan kuran değil mi

Ey ay yüzlüm ne vermişsen kabuldür

Ey bu cümle kainatı var eden Mevla meded

Ey cefacu gamze-i hun-hareden

Ey çerağ-ı asuman ü rahmet-i Hak ber zemin

Ey dil bu yeter iki cihanda sana izan

Ey dilber-i şuh-i nevres

Ey gönül bu hasb-ı halim var bilen yarana sor

Ey gönül ol hançer-i müjgane eylersin heves

Ey gül-i nev-bahar-ı an

Ey güzellik burcunun mahı gönül pirayesi

Ey mürüvvet madeni şah-ı cihan

Ey nev-bahar-ı hüsn ü an

Ey serv-i gülzar-ı vefa

Ey vuslat -ı dildarı taleb eyleyen aşık