Saba

Bir garip haldeyim inliyor ruhum

Bir gece manada gördüm yatmışım

Bir gizli nigahımla senin gölgeni sarsam

Bir gonca gülün aşkına düştü de gönlüm

Bir gönülde bir çok sevda olamaz

Bir gönüle girmemişsen

Bir gün gidersen eğer arkana bakma e mi

Bir günah ettimse sevdim ben seni

Bir güzellik kalmamış şarkılarda dillerde (*)

Bir haber yok kuy-i canandan saba

Bir harap bahçe içim gezip görenler ağlar

Bir ismi Mustafa bir ismi Ahmed

Bir ismi Mustafa bir ismi Ahmed

Bir ismi Mustafa bir ismi Ahmed (Allah Vahid Layezal)

Bir kalıba bürünmüş bu dünyada gezeriz

Bir kasedir alev dolu gönlüm yana yana

Bir kasedür alev dolu gönlüm yana yana

Bir kendi gibi zalimi sevmiş yanıyormuş

Bir kızıl paslı karanlık bu ne hicranlı bahar

Bir lahza nihan olsa o mah-ru nazarımdan

Bir mahzunluk düştü benim serime

Bir melek-simaya dil verdim de bir gün gülmedim

Bir nağme yarat şen sesinin her akışında

Bir nigah et kahr ile sen bakma Allah aşkına

Bir nim-nigah etse o mah istemez misin

Bir ömrü tüketen yıllar içinde eşini bulmayan öze acırım

Bir peri-simayı gördüm dün gece meyhanede

Bir sararmış solmuş defter içinde...(*)

Bir şarkı yazıyorum bu son şarkım olacak

Bir yaz gecesi güllerin al rengine yandım

Bir yaz gecesi güllerin al rengine yandım

Bir zaman aklımdan neler geçerdi

Birazcık umudum var da umarım ölene kadar

Bişnevid ez nale -i banki rebab (AYİN)

Biz Alinin kuluyuz bir bahçenin gülüyüz

Biz ümmet-i Muhammede merhamet kıl ya Rabbena

Bırakıp gitme sakın beni

Boğazımda bir hıçkırık dudağımda dua oldun

Boş ver sen değmez bu ömür bu kadar vefaya

Boylu poslu hoş kıyafetli vücudu bi-bedel

Bu akşam ay ışığında seninle buluşalım

Bu akşam gurbet elde yine gönlümü yaktı

Bu akşam her akşam gibi garibim

Bu akşam yine sensiz yollarda ağladım durdum

Bu aşkın ıztırabı bilmem ne zaman biter

Bu bir haber değil bir ani hışım

Bu derde düştüm düşeli gülmedim

Bu dil meftun olalı bir çeşm-i mahmur-ı siyaha