Hicazkar

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Riyasız çeşm-i ahuyu severdim

Ruhum aydınlandı kim fağfura benzermiş teni

Ruhum eriyor çırpınıyor nağmelerinden

Ruhumda neşe hayale daldım

Ruhumdaki ateşi deryalar söndüremez

Ruhunda senin ruhuma bir tek güzel eş var

Rütbem alçaksa da gam çekmede son mertebeyim

Rüyada bu şeb yarimin aguşuna yattım (*)

Rüzgar gibi essin sesin yaşar gönülde ah sesin

Rüzgar oldun kırıverdin dalımı

Saçının her teline gönlümü bağla kadın

Şad olurdum belki bu baht-ı siyahım olmasa

Şah azizi meh-lika (Sözsüz)

Sakıya mey sun ki bir gün lalezar elden gider

Sakıya sun bade-i lalin bana

Salınarak çık raksa heman

Salınıp naz ile raksetdikce sen (Sözsüz)

Sana hasret gidecek ruhumu şad et güzelim

Sana hasretle bu ömrüm bitiyor ah çekerek

Sana noldu gönül şad olmuyorsun

Sana olan sevgimi eller ile bir tutma

Sana sevgim kalmamış benim saygım aşkıma

Sana verdim bu gönül tahtını dem sür diyerek

Sana verdim kalbimi sensin onun sahibi

Sanki ne olur neşeli kız sen benim olsan

Şanlı Türkler gaziler (ASKER ŞARKISI)

Sanma derd-i hasretinle gözlerimdir ağlayan (*)

Sanma gayri rah olur Hak yolu ferah olur

Sanma ki arayıp sorarım seni

Sanma ki ayrılan hep acı çeker

Şarab iç gül feminde gül açılsın (Eski yazı)

Sarı mimozamsın sen benim

Sarışın ince bir kız

Sarsam seni gönlümce güzel bahtıma kansam

Saydoldu gönül aşkına ah hayli zamandır

Sayılmasın acep bi-hude külfet (Sayılmaz mı acep..)

Saz Eseri

Saz Eseri

Saz Eseri

Saz Eseri

Saz Eseri

Saz Eseri