Hicazkar
1.107 eser
Mutluluk yıllardır açmıyor kucak
Müzeyyen gül-sitandır meh-cemalin
N'eyleyeyim Baharı Gönlüm Biçare
Nakş-i lali gitmez o şuhun derun-i sineden
Nalekar-ı hasretim bir bağrı yanmış bülbülüm
Nar-ı hicrin harab etdi sine-i suzanımı (Eski yazı)
Nasıl unuturum nasıl bilemem
Nasılsın görmeyeli bir haber uçursana
Nazlı edalı yarim gümüş kanatlı yarim
Nazlı nazlı gelişinle tatlı tatlı gülüşünle
Ne benim derdime aşkın gibi derman bulunur
Ne güzelsin seni andıkça güzelleşti özüm
Ne kadar mutluyum ben demeye korkuyorum
Ne kaşane ne bahçeler hiç kalmadı gözümde
Ne teldendir ne bülbülden ne gülden
Ne unutmak gelir elden ne de sevmek yeniden
Ne yaz isterim ne bahar
Ne zamandır çekerim gel sana hasret a nigarım
Neden ağlar gariip gönlüm neden gülmez safa bilmez
Neden gücendin sen bana
Neden sinemde mest olsan kaçarsın naz için benden
Nedendir bilemem her akşam üstü
Nedir bu dünyanın hali gölgeli bir dal kalmamış
Nedir cana o çeşmanın bakıp ela ela söyler
Nedir cürmüm nedir söyle
Nerde güzel günlerim şimdi mazide kaldı
Nerden esti bu rüzgar böyle ani apansız
Nerdesin Ayşen nerdesin bana çok uzak mısın
Nerdesin nerde aceb gamla bıraktın da beni
Nev-nihalim kim büyüttü böyle bi-perva seni
Nevruz -i bahar oldu yine ey gül-i handan
Neyledi gör bana ol mah-ı mehi
Neyleyeydim sana ben ah felek
Nice yıllar çekerek hicirni bitap ve mecal
Niçin sevdim ben seni
Nihan ettim seni sinemde ey meh-pare canımsın
Nolur bir an bana olsan vefakar
Nur-i çeşm-i gonce-i gülzar-ı şevket vech-i nur
Nurun nuru Habibullah
O cazip gözlerinle süzerek bakıverdin
O dökülen kumral saç canımı yaktı
O eski günlerimiz gelmeyecektir geri
O güzel çeşmini mümkün mü nazargah edeyim
O inlemenin ağlamanın sahibidir
O menekşe gözlerin gönlümde ağlar gibi
O nev-nihal ki serv-i revan olur giderek
O sevimli bakışla kalbimi çaldın güzel
O şuhun kaddi dilcudur