Hicazkar

Şeb-ta-seher akar su gibi çağlar ağlarım

Şebboy gibi giysulerin kim koklamaz

Sebeb-i hilkat-i alem yüceden sesleniyor

Sebebini sorma sana gelirken elimde güllerle her akşam üstü

Sebil edip yıllarımı verdim Yunus Yunus diye

Şebnem yağıyor gönlüme güller goncalar açıyor

Semada ay yüzlüm seni alemde nur sandım

Sen akşamlar kadar büyülü sıcak

Sen aşık -ı nazende eda yar-ı ezelsin

Sen bende doğan bestelerin müjdesisin

Sen benim ecelim sen benim ahım

Sen benimsin benimsin el gibi bakma bana

Sen değil de hep hayalin doluyorsa dünyama

Sen doğmayınca gökyüzü yersiz bu gönlüme

Sen gibi bir simin-bilek

Sen gideli kaç bahar oldu bak vefasız yar

Sen gözlerime derinden öylesine bir baktın

Şen gözlerinle yüzüme bir baktın

Sen gülersen güler kalbim

Sen her zaman baktığım gözlerimle güzelsin

Sen içimde bir düğümsün bilmem nasıl çözülürsün

Sen ne söylersin ne söyler çeşm-i fettanın bana

Sen şuha beni bend edeli baht-ı siyahım

Sende vefa yok mu hiç sevmeyi bilmez misin

Senden ayrı uzaklarda çok yalnızım buralarda

Senden başka içime ışık tutan olmadı (*)

Senelerce aşkı anmış mahzun kalpler hep aldanmış

Senelerce hep ona yandım (*)

Seni alıp götürdü bir ayrılık rüzgarı

Seni benden ayırmasınlar gel meleğim

Seni benden koparanlar bilmesinler aşkımı

Seni candan severim aşkına kurban olurum

Seni çok sevdi bu gönlüm beni terk etme kadın

Seni dört gözle beklerim her gün

Seni görmek seni sevmek emeliyle yaşarım

Seni her an özlemle anmadığım gün yok ki

Seni sevdim diye gurur duyarım

Seni sever yüreğim nasıl da aşık sana

Seni tatlı hayallerle bekledim yıllar yılı

Senin her günün bahar benim yazım kış oldu

Seninçün Allahım ah ü figanım

Seninle bu hayatın kahrına sevincine birlikte uğramalı birlikte ermeliyim

Sensin benim dileğim gönlümdesim meleğim

Sensin gözümün nuru baharı güneşi

Sensiz geçen baharda yüreğime çığ düştü

Sensiz geçen şu siyah geceler

Sensiz gülemem çölde umut bul bana artık

Sensiz tadı olmuyor şarkının da sazın da