Hicazkar
1.107 eser
A efendim a sultanım gözüm doldu yaş ile (Sözsüz)
Acı versen bile ben zevk alırım şevk alırım
Açıl ey gonce-i sad-berg yaraşır
Acılar dikense sevgi bir güldür
Acın hala içimde bir türlü atamadım
Adın bir dua gibi dudaklarımda inan- Adını kalbimden silmeye kalksam
Ağlatıp küstüreceksen boynumu büktüreceksen
Ah eden kimdir bu saat kuytuda
Ah ne ruşen oldu gönlüm çünki gördüm gözlerin
Ah nedendir bana cevrin
Ah ü efganım cefacu yare hiç kar etmedi
Ak düşse değil kalmasa bir tel o başında
Ak saçlı başını alıp eline
Akıbet gitti elimden gönlümün bir tanesi
Aklıma düştüğün geceler var ya
Aklıma düştün bir tanem
Akmaz oldu artık gönül çeşmesi yakan dudağınla kurutmadın mı
Akşam olur güneş gider şimdi buradan
Akşamın dökülen gülleri suda
Akşamın gölgesi inerken suya
Akşamın renginde dağlar morardı
Akşamlara anlattım gözümün nuru dedim
Aldı beni aldı beni iki kaşın arası
Aldı gönlüm bir şuh-i ter
Aldı gönlüm fend ile bir fitnekar
Alem içre ademoğlu haşredek sürgünde mi
Alem içre bir keman-ebruyu buldum kendime
Alemi gülzar ederdim kadir olsaydım eğer
Alemleri nur eyledi didar-ı Muhammed
Allah Allah illallah Muhammed Resulullah
Allah demek Allah ne büyük lutf-i Hüdadır uşşaka gıdadır
Amalimiz efkarımız ikbal-i vatandır
Aman aman Gül Fatma
Aman aman İzmirli yandım senin elinden (Kötü)
Aman vermez sana bu dert
An siyeh çerdehi şirin-i alem ba( KAR -I BÜRA)
Andelib-i bağ-ı zülfün (*)
Anıyordum baharı çırpınarak (YAPRAK)- Anladım ki bana dünyayı sevdiren
Anlat bana bir tatlı yalan gönlümü kandır
ANNEM (Kulağımdan gitmiyor ninni ...)
Aram edemez gönlüm-gönlüm edemez aram
Ardında silinmez acı hatıra bıraktın dönmedin gittin o gidiş
Arıyı çiçekte dalda sevelim
Arıyor kaç senedir yar-i dil-arayı gönül
Aşık olup sarılsam dalın olup kırılsam
Aşıkın sermayesi feryad imiş