Eviç

Sevgi coşkun bir pınardır yoksa neyler gönlümüz

Sevgilim bu akşam guruba kadar

Şeyda-ter eyledi beni huy-gerde gerdenin

Sinemde bir tutuşmuş sönmez ocağ olaydı

Sirto

Sirto

Şol dem gördüm didarını divaneyim

Son ayrılığın matemi ta ruhumu sardı

Söndü ümidim gönülden arşa çıktı kederim

Söylemem derdimi hem-derdim olan aha bile

Söyleyin ol nev-civane

Sözü canları bağışlar bizim cananımız vardır

Sübhanel Melikül Mevla

Şükür Allaha ey dostlar erişdik oruç ayına

Sultanül evliya Ahmeder Rifai

Şuride vü şeyda kılan yarın cemalidir beni

Suz-i aşk-ı dağ-ı hicrin şerhine bi-irtiyab

Suz-i firkat sinemi dağlar benim

Ta devr-i Ademden yüz süre geldim

Tahkik eder tastikini imane ermek isteyen

Taht-gah etti vücudum milkini (şehrini) sultan-ı aşk

Taksim

Talib -i feyz-i Hüdayız

Talihim yar olmuyor bilmem neden

Taştı rahmet deryası gark oldu cümle asi(**b)

Tavus i kudsiydim uçdum yuvadan

Tecelli eyleyip hüsnün beni gark etdi envara

Tehi sanman siz beni dost yüzün görüp geldim

Tende bir can canda canan derde derman bekleriz

Terkedip te gitmemi sakın isteme benden

Teveccüh eyledim Beyt-ül-Harama ya Resuallah

Türbenin üstüne nakşeylediler

Turnalar uçar yüceler aşar

Üç parayadır tanesi çilli tavuğum annesi

Ümidim bir damla sevgim bir deniz

Urfalıyım yar gibi

Ürkek bakışınla kalbimi çalıverdin

Uyan behey gafil uyan

Uykudan uyan dertlere boyan

Uyu yavrum dizime yat nenni

Vad et bana artık bu benim son çilem olsun

Vermiyor bir lahza ruhsat payine yüz sürmeye

Vuslat gibi nimet mi olur

Ya bende mevlit şerbeti

Ya eba hassar bi hayyir şerraftül-ekvan

Ya mugrema fin in künte tebginqan

Ya nisani haza yekul

Ya Rabbi kerem eyle bu şehr-i siyam içre