Suphi İdrisoğlu

Davranın halaya durun koçaklar

Derdi dert zincirine eklemekten usandım

Dile benden ne dilersen ayrılıktan söz eyleme

Doyamam bir tanem ben bu sevgiye

Dudakların günahtır gözlerin yasak bana

Dün gece kalbim yine ateşler gibi yandı

Dünyam öyle sessizdi öyle durgundu

Düşlerimde yaşarken birden çıktı karşıma

Düşme yaban ellerine

El ele tutuşalım gel

Elleri gözleri gözde yaşları Allahım bu kadar güzel olunmaz

Elma toplayan kızlar

Geceler dinliyorsa söyler denizler

Gel gidelim kara gözlüm bu yer bizim yerler değil

Gel gönlümü yerden yere vurma güzel ne olursun

Gel ne olur gel ihtiyar kalbim durmadan gel

Giden yılları saydık kalan ne bilmiyoruz

Gidişinle durdu zaman belli değil sabah akşam

Git diyorsun iki gözüm her şeyin bir sırası var

Gitti gelmez bahar yeli şarkılar yarıda kaldı

Gökyüzünden bir kız indi kaş ile göz arasında

Gönlüme hoş geldin evine geldin bir anda kalbime mutluluk verdin

Gönlümün bahçesinde uçan kelebeğimsin

Gönül enginliğimde kabardıkça sularım

Gözde bir çift yaş görüp ben çölde vaha sanmışım

Gözlerimde buram buram bir tüten var o sen misin

Gözlerimde tütüyorsun hayalimi süslüyorsun

Gözlerin bir çift güneştir gül dudaklar bilmece

Gül mevsimi yavrum yine güllerle açıl gez

Güle şiir yazsam gülüm gülü kıskanır

Günde bin kez öldürürsün bin dikendir sözlerin

Güneşin doğuşu bir başka güzel

Günler değil aylar değil yıllar oldu bekliyorum

Güzellerin en güzeli sevdim seni ben ezeli

Hangi rüzgar attı kapıma seni

Hangi yüzle döndün bana

Hasretin dağlar kadar aşsam desem aşamam

Hep dallarda bilirdim seni görmeden önce

Her akşam bir yolculuk başlatırım gönlümde

Her dem Allah Allah diyen lisan olayım...

Her gece sevdamın yalnızındayım

Her gönül bir sevgi yaşar

Her güzelde sevgi olmaz bakma öyle gözlere

Her güzeli Leyla sanıp sevdalara daldı gönül

Her nefeste dudağımda senin ismin

Her var olan aslını övdü dilberin cemalinden

İkide bir ayrılıktan söz etme

İsyan etti suskun gönül dile geldi dil perişan