Sevinç Atan

Adını kalbimden silmeye kalksam

Adını kalbimden silmeye kalksam

Akşam güneşim kor ateşim gün ışığım gel

Ben sana hep inandım sende barındım Tanrım

Beni sevdaya salıp gönlümü yakmış gidiyor

Bir ben bilirim yanmayı aşkınla derinden

Bir kış günü geldin seni yaz mevsimi sandım

Bir vefasız yar için sahraya savruldun gönül

Bu güzellik var mı başka bir yerde

Bu nasıl aşk sevdiğim her derdi beni bulur

Deli gönlüm niye bilmem yanılıp sevdi seni

Deli gönlüm yine ırmak gibi coşkun akıyor

Dön gel güzelim Körfezi terk etmede yazlar

Dön gel güzelim Körfezi terk etmede yazlar

Dost elçisi güzel bahar

Dünya malı dünyada kalır gama gerek yok

Ellerimi boş bıraktın

Evin aydınlığı sensin bırakıp gitme sakın

Ey ay yüzlüm ne vermişsen kabuldür

Fırtınalar içinde kaybolup gitti adın

Gel sevdiceğim gel meleğim gün doğuyorken

Gönlüm nar çiçeği akşamların ardınca koştu (ÜSKÜDAR)

Gönlümün sahili şenlendi bu yaz

Gönül bahçemde son güller coşarken gitme cananım

Gönül saatini ayrılığa kur

Gün batarken gözlerimden geçti sevda yılları

Güneşin batışında her yürek atışında

Gurubun kor kızıl denizin en mavisi

Haktan gelecek her gamı ve derdi Lütuf say

Hangi sultan böyle birden yandırır kandilleri (ÜSKÜDAR)

Hayatı paylaşırken hep el ele diz dize

Kaç kere niyetlensem kıyamadım atmaya

Kaç yıldı oldu hasretinle yandığım

Maksadımsın mabedimsin mescidimsin sen benim

Ne olur yar diye bir gün beni ansan güzelim

Niye bilmem ki perişan yanıyor böyle bu ney

Rahat olsun yüreğin işte sabah oluyor

Sakaryada başlar zafer türküsü

Sanki canan sen rüyasın yok bu aşkın tabiri

Sen gökleri döndürmedesin yar nefesinle

Sen gönlümün telinde gezinen gün ışığı

Sende açtım gözlerimi dünyaya

Seni gönül hırsızı seni sahil yıldızı (KARŞIYAKA)

Senin takdirin olmasa can teni bulmaz Allahım

Sevgilerin burcunda mor salkımlı Üsküdar

Şu gönül yurdunun haliki olur

Üsküdar sende yaşar en ölümsüz sevdalar

Üsküdara gider iken bir teknede usul usul