Selanikli Udi Ahmed Efendi

Ey nazlı melek Hak seni bir tane yaratmış

Ey ruh-i revanım ne yaman afet-i cansın

Ey ruh-i revanım ne yaman afet-i cansın

Ey saki-i gül-çehre yetiştir mey-i nabı

Ey şeh-i huban nolur lutfet deva-yı vuslatın

Eylemem artık felekten iştika

Figan ü naleden bülbül usanmaz

Fikr-i vaslın ile ağlar gece gündüz didelerim

Geceyi gündüze her dem katalım

Gel bir daha gül ruyini aç handeni göster

Gel eğlenelim bu şeb beraber

Gel oku kalbimdeki fermanı Allah aşkına

Gelmeyince bezme dilber ney Kemani neylesin

Gerçi bilirim kurtulamam tir-i kazadan

Gölgeni görmek için ey sevdiğim tenhada tek

Gonca gülsün bülbül-asa özlerim

Gönlümü ömrümü ruhum sana vakf etmiş iken

Gönül beni usandırdı bana ağyarı andırdı

Gönül mutad-ı gamdır zar-ü-zar ağlar

Gönül senden şikayet eyleyen çok

Gördüğüm yerde seni büht ile ey gonce-dehen

Gördüm yüzünü gözlerimin nuru karardı

Görmedim sen gibi bir nevres -nihal

Görmedim uysun felek amalime

Görünce ben seni ey mah

Görünce vechini meftunun oldum

Göster güzelim hücre-i ezvak-ı visali

Gözüm daim güzel gözler

Gözümün nurunu Mevlam ne yaratmış

Gözümün nurunu Mevlam ne yaratmış

Gözünün safvetine nuruna meftun oldum

Gül-izarım bilmedim ne çare kadrin ben senin

Gülerken şevk -i amalim yüzünde

Gülşen-i aşkın hazana ermiş artık gülleri

Gülşen-i aşkın hezarı dürr-i naz

Gülzarı harab eyleme muhrik nagamınla

Güzelim gülşene gel şevk -i bahar alemidir

Güzelim gülşene gel şevk -i bahar alemidir

Güzelim sen yok iken ağlıyorum

Hal-i dil-i bi-çare firakınla yamandır

Halimi Mecnun görse rahm eder ağlar bana

Handan Olamam Çünki Felaket Demidir

Hasret ile ben şam ü seher eylerim efgan

Hayli demdir gelmez oldun yanıma

Hayli demdir gelmiyorsun yanıma

Hayli demdir hüsnünün sevdalı bir hayranıyım

Herkese Gül Gibi Açtıkda Güzel Pirehenin

Heves etti gönül aşk u hevaya