Selanikli Udi Ahmed Efendi

Bir rivayet var ki guya ben seni aldatmışım

Bir sararmış saka döndüm hep görenler ağlasın

Bir taraftan feleğin kahrına duçar oldum

Bir taraftan feleğin kahrına duçar oldum

Bir vefasız yare düştüm hiç beni yad etmiyor

Bırak bana feryadımı kalbin enis-i yarıdır

Bre çapkın etme gayri bana naz

Bu güzel gözlerinin her bakışı ruha gıda

Bugün vadinle ruhum pür-mesarım

Bülbül ne için damen-i yare el uzattın

Bülbülü dem- beste etti nale vü feryad-ı dil

Bülbülü dem- beste etti nale vü feryad-ı dil

Bulunmaz bir nazirin pür-edasın

Can ü dilden sevdiğim cananesin

Canım ne olurdu sana bir kerre sarılsam

Çaresiz bir derde düştüm oldu aklım serseri

Çekemez oldu gönül bu kadar cevr ü cefayı

Çeşm-i mestin arz olunsa halet-i mestanesi

Çeşm-i mestin arzolunsa halet-i mestanesi

Çeşmi-nergis ü gonca-fem

Cezbe-dar eyler dil-i uşşakı pür- fer gözlerin

Cezbedar eyler dil-i uşşakı pür- fer gözlerin

Dağ-ı hicrin bin elem kattı benim efganıma

Dar-ı kalbimde sana yer olmasın kabil değil

Dem olur hicr ile handan olurum

Derd ü gamdan olmadım azade hiç

Derd-i aşkından sakın bahs etme pek

Derd-i hicranınla her an ağlarım

Derd-i hicranınla her an ağlarım

Derdime hiç kimseden bir nebze derman istemem

Derdimin bir fıkrasın açsam sana hicran olur

Dilerse şadkam olsun diler gönlüm hazin olsun

Dinle Allah için olsun dilimin aşk sesini

Diriğ-i iltifatına nedir bais olan ey mah

Diyelim sen yok iken ağlıyorum

Diyemem ben elem-i dehr ile dilgir olsun

Dökme şebnem gibi çeşmin yaşını ey gül-i ter

Dünyada emsal-i adim yaptık bugün bir inkılab

Durmaz ağlar çeşm-i zarım hasret-i canan ile

Düşmüşüz biz dillere bilmem senin ben nenmişim

Düşüp bin türlü ümmid-i muhale

Edeli atf-ı nazar halime çeşm-i dilber

El-aman ey şuh-i aşık perverim

Etmiyor hiç merhamet canan benim efganıma

Ey annemiz şanlı vatan

Ey baht-ı siyehkar dili berbada mı geldin

Ey benim ahu misalim nerdesin

Ey melek-haslet benim piraye-i canım mısın