Kenan Rifai

Gel ey derviş seninle söyleşelim

Gel ey derviş seninle sözleşelim

Gel ey derviş, seninle söyleşelim

Gözüm daim görür yari

Hak suretidir alem-i imkan ile Adem

Hasb-ı hal etdim bütün şeb ah-ı suzanımla ben

İştiyakın derdi yaktı canımı kanmaz mısın

Kaçma dervişlikden ey bi-çare avare kişi

Kalbimin levhinde ancak kamet-i yar elfi var

Kulluğu müminlerin bir ulu Sübhanedir

La ilahe illallah nur Muhammed sallallah

La ilahe illallah nur Muhammed sallallah

Lafza-i ism-i Celalin kalbi ah (*)

Lutf u ihsan ile canan bendeni yad eyledin

Mevlaya salli ve sellim daimen ebada (KASİDE-İ BÜRDE)

Mücrim ü asi günahkar bir kötü avareyim

Namımız yokken ademde var eden kimdir bizi

Namımız yokken ademde var eden kimdir bizi

Neden şekva bu nefsinden reva mı bilmemek kıymet

Neye beyhude emekler neye bu say ü emel

Nokta-i şems-i hakikat şah ü sultanım Ali

Öyle bir mahbuba verdim gönlümü almak muhal

Öyle sermestim ki bilmem ben mi aşkım aşk mı ben

Ruh ü cism-i batın ü zahirsin elhak ya Resul

Şah iken lahutda ey aşk ser-nigun etdin beni

Şah iken lahutta ey aşk ser-nigun ettin beni

Sana insan zaman kainat aşık

Sayd oldu gönül aşkına ah hayli zamandır

Sayd oldu gönül aşkına ah hayli zamandır

Saydoldu gönül aşkına ah hayli zamandır

Selamet her dü alemde

Selamet her dü alemde

Sen bil ki müsemması münezzehdir Hüdanın

Sen mi görüp sevmişin bende cemalin beni

Seni sevdim kimi sevdim ise sevdim seveli

Seninçün Allahım ah ü figanım

Soyun varından arından hele gel gir bu meydane

Soyun varından arından hele gel gir bu meydane

Subh ü şam aşkınla canan gözlerim hep ağladı

Şükredelim Hakka ki Allah diyoruz

Ta ezelden aşıkım bir şivekarın anına

Taşub can bahri atdı taşra beni

Ten-i ademdeki can bil ki edebdir

Ümm-i Kenan oldu gözlerden nihan

Ya imamel kıbleteyn ya azizen neşeteyn

Ya imamel kıbleteyn ya azizen neşeteyn ( Ya mütecelli irham zülli ya müteali aslih hali)

Ya Rab sana binlerce şükür eyleriz ala

Ya Resulallah bana sensin penah