Hacı Arif Bey

Mümkün olur mu sevmemek seni

Muntazır teşrifine hazır kayık

Nadide-i hüsn-i mümtaz

Nar-ı can-suz-i derunum dağlara dağlar açar

Nar-ı can-suz-i firakınla harab oldu gönül

Navek-i hicrin gönülde yaresi

Nazirin gelmemiş asla cihana

Nazlıdır sevdiğim niyaz ister

Ne kara günlere kaldım gam-ı hicranından

Ne yapsam ol cefakare inanmaz

Neden ta subh olunca eşk-barım

Nedendir Bilmedim Asla

Nedir bu hayretin ey verd-i alim

Nerdesin ey tatlı sözlü sevdiğim

Neşe-mendim sunma lutf et sakıya peymaneyi

Nev-bahar-ı dil-sitansın sevdiğim

Nevruz -i bahar oldu yine ey gül-i handan

Neyledi gör bana ol mah-ı mehi

Niçin mahzun bakarsın sen bana öyle

Niçin terk eyleyip gittin a zalim

Nigah-ı mestine canlar dayanmaz

Ol gonce-gülü görmeyeli hayli zamandır

Olmaz dilim elemden bir dem tehi vü hali

Olmaz ilaç sine-i sad-pareme

Olmuş iken didelerin gibi mest

Olup aşkınla avare bulunmaz derdime çare

Pa-busuna ermek üzre ey yar

Padişah-ı beh rü ber Abdülhamid ü kavm-i cu

Pare pare oldu sinem gamze-i cananeden

Penbe-i dağ-ı cünun içre nihandır bedenim

Peyam-ı hüsnüne peymane gözler

Rahatım yok bu dil-i şeydadan

Reng-i ruhsarın gören der "gül gibi"

Rubude oldu sim-tene gönlüm

Ruyinden at nikabı

Sadr-ı cem-i mürselin sensin ya Resulallah

Sahn-ı sinem yandı nar-ı firkat-i cananeden

Saki bu safa-haneyi baki mi sanırsın

Saki çevir Dem-a-dem cam-ı safa-medarı

Saki içelim cam-ı musaffayı keremden

Saki yetişir uyan aman gel

Sana hiç nale eser etmez mi

Şarab iç gül-feminde gül açılsın

Sayd eyledi bu gönlümü bir gözleri ahu

Sen bir gül-i nev-reste fidansın

Sen serv-i nazın ruhsar-ı ali

Sende acep uşşaka eziyyet mi çoğaldı

Senin aşıkların kılmaz nazar firdevs-i alaya