Abidin Gerçeker

Gitmiş bu gönül kervanı bak ruha diyen var

Gitti o kadın yadıma bir handesi kaldı

Gittin Adanın her şeyi her zevki de gitti

Gök dibinde havuzun sularda ellerimiz ( RUYA )

Gönlüm düşüyor çırpınarak gizli kemende

Gönlümde heyhat yaşıyormuş kahreden sevda

Gönlümün cici kızı sinemdeki son sızı (SEN)

Gönlümün hissesi bülbül gibi efgan olsun

Gönül penceremden bakarken Ona

Gönül sevdi cananım bir nigahın etti mecnun

Gönül viran kalbim giryan efendim

Gönülde bu tükenmez sevdanın ateşi var

Gönülden mi ettiğin söyle ey güzel

Gördüm ol meh duşuna bir şal atıp lahurdan

Görebilemezdim içtiğim suyun güzelliğini

Görünmüyor cihan artık önümde perde cibal

Göz gördü gönül sevdi seni ey yüzü mahım

Gözlerde yıldız uykusu başlarda bir duman

Gül dibinde kül olayım (DİYE DİYE)

Gül sevme gönül sen ki perişan olacaksın

Gülşende seni beklerim ey gonce dehanım

Gülüm şaka ettim sana (DARILMA)

Gülümser aynada yüzü (GEÇTİ BAHAR)

Gülzara salın mevsimidir geşt-i güzarın

Gün ışığı raks edip dalarken engin suya

Gün olur alır başımı giderim

Guran ehlidi Azerbaycan elleri

Gurbet ne demektir çekenler bilir

Gurbetin zehiri düştü çorbaya

Gurbetten gelmişim yorgunum hancı

Gururun ateşi aha alışmış ah-ü zarımdan (GURURUM)

Güzel yurdum dağların uzaktan göresim gelir

Güzeller hüsnüne secde duranda (SEVDİCEĞİM)

Hak Çalabım Hak Çalabım sevcileyin yok Çalabım

Hak gör vücud-i ademi (MEST OL GÖNÜL)

Hak şerleri hayr eyler

Hak yolunda derviş gibi yana yana

Haktan inen şerbeti içtik elhamdürillah

Hangi akşam Kanlıcanın körfezinde kalmıştık

Hani söz vermiştin bekleyecektin

Harabat ehliyiz mestaneyiz biz

Hasrete yolculuk başlamasaydı

Hasta-yı hicranı gamsın giryeden

Hayal bahçesinde görmütüm seni

Haydi yarim HURİ MELEK

Hep geçtikçe ömrümüzden yıllar aylar hafta günler

Her akşam yolumda ürkek bir hayal

Her dalda bir eski yaz bıraktık (ÇAĞRI)