Şarkı

Aklımı sevdaya salan biri var

Aklımı verdi hevaya hal-i anber-bulerin

Aklımı yellere verdim

Aklın alır aşıkların deleyler

Aklına düşmedim mi gözünde tütmedim mi

Aklına geldi mi düşündün mü hiç

Aklını gönlünün emrine ver ki güzeli gönülle bulursun ancak

Aklını gönlünün emrine ver ki güzeli gönülle bulursun ancak

Akmada gözyaşlarım baran gibi

Akmaz oldu artık gönül çeşmesi

Akmaz oldu artık gönül çeşmesi yakan dudağınla kurutmadın mı

Aks-i ruy-i yar ile pürdür derun-i sinemiz

Aksa da yaşlarımız çağlar mı susmuş pınar

Akşam alıyor gönlümün tenhasını hicran

Akşam başka sabah başka

Akşam dediler"koyda hicaz yükselecekmiş"

Akşam dolaşırken sen o halinle

Akşam dönüşü geçtim o esrarlı bağından

Akşam dönüşü geçtim o esrarlı bağından

Akşam düğümünden çözülünce (KARA UYKU)

Akşam erdi yine sular karardı

Akşam güneş batmadan derdime dert katmadan

Akşam güneş batmadan derdime dert katmadan

Akşam güneşi kalkmalı saçlara güller takmalı

Akşam güneşi pembeliği vardı yüzünde

Akşam güneşi penbeliği vardı yüzünde

Akşam güneşim böylece gitmez gidemezsin

Akşam güneşim kor ateşim gün ışığım gel

Akşam güneşinin battığı yerde

Akşam güneşinin yaktığı sahillere indik

Akşam gurubunda aşk bu şevk bin ömre bedel

Akşam kanayan güllere batmış gökyüzü yıldız yıldız yanarken

Akşam karardıkça durulan deniz martıların kanat sesini dinler

Akşam koya inmekte bulutlar yedi renk

Akşam kuru bir gül gibi yadımda silindi

Akşam kuru bir gül gibi yadımda silindi

Akşam kuru bir gül gibi yadımda silindi

Akşam kuru bir gül gibi yadımda silindi

Akşam kuru bir gül gibi yadımda silindi

Akşam oldu bak yine hüzün çöktü içime

Akşam oldu dön de bak kaybolan ışıklara

Akşam oldu duman bastı dağlara

Akşam oldu gönülde teselli buldu Gül de

Akşam oldu güneş battı gönlüm yine karardı

Akşam oldu her tarafı kara matem bürüdü (BİR HASBIHAL)

Akşam oldu hüzün bastı bağrıma

Akşam oldu hüzünlendim ben yine

Akşam oldu hüzünlendim ben yine