Türk Aksağı

Gönül bahçemdeki gülü soldurdun

Gönül sen kendini sanma ihtiyar

Gönülde bu tükenmez sevdanın ateşi var

Gördükte seni ey dil-pesendim

Gördüm ki halin pek derbederdir

Gördüm seni sevdaya inandım

Gördüm seni sevdim güzelim gonca-i tersin

Gördüm seni sevdim güzelim gonce-i tersin

Gördüm yüzünü gözlerimin nuru karardı

Görsem de pek çok güzel değmez sana bir teki

Görsem seni koynumda perişan yatıyorken

Göster yüzünü sevdiceğim kalbimi şad et

Gözler mavi yüz penbe

Gözlerim yollarda ben ol şivekarı beklerim

Gözlerini bir gün görsem o gün kalbim şenlenir

Gözlerinin rengini izin ver de göreyim

Gözyaşlarıma bakma sakın ağlama sen de

Gözyaşlarınız kalbime toplanmış emeldi

Gül mevsimidir gül yüzünün gülleri gülsün

Gül mevsimidir gül yüzünün gülleri gülsün

Gülden Yana Hiç Buy-i Vefa Yok Kaderimde

Güldükçe dudaktan nice güller derilir gül

Güler gül yüzlü canan ağlarım ben

Güller açıyor sanki gülerken deheninde

Güller açmış bülbül olmuş bi-karar

Güller açtı oldu bahar

Güller o güzel alnına değmiş yaralanmış

Güller sararır yaz günü gittin diye erken

Gülzar açtı hem bülbül öttü geldi nevbahar

Gülzâra düşüp nâle kılan bülbül-i şeydâ

Gülzara salın mevsimidir geşt ü güzarın

Gün gün geçiyor güzelim çağ ahlar içinde

Günden güne ey ruhu ziyadan boşalan kız

Günden güne kalbim doluyor hatıralarla

Günlerce durmadan koşar ararım

Günlerce hayalinle avundum seni andım

Günlerce onun lutfuna ihsanına düştüm

Gurbette beni terk ederek gizlice kaçtın

Guyendesiyim her ne diler söylemek ol yar

Güzellere olmaz inan

Güzelsiniz bahardan bütün şükufezardan

Hal-i dilden kime şekva edeyim

Hal-i dili arza yok mecalim (*)

Hala acıyor gözlerinin yaktığı yerler

Hala yanıyor leblerinin ateşi lebde

Hala yaşıyor kalbimin en gizli yerinde

Hançer-i gam işledi şimdi dil-i viranıma

Hasret (Longing)