Türk Aksağı

Gel gör şu yanan kalbimin efganını dinle

Gel koynuma gir lane-i can kendi evindir

Gel nazlı güzel gel bana can ver gülüşünle

Gel nazlı kadın aşkımın alamını dindir

Gel ne olur ülfet et kalbi sevda-zedeye

Gel sevdiğim affet beni

Gel unutma sözlerini

Gel yanıma ey saçları perişan

Geldi belleme ayı belleyelim tarlayı

Geldi bu faslın evvel baharı

Geldi dem-i zevk u safa

Geldi eyyam-ı bahar oldu safalar aşikar

Geldik dünyaya ibret almaya

Geldim ekin biçmeye daldım güzel seçmeye

Geldim huzur-u hüsnüne peymaneler gibi

Gelinleri kaymak süzer nineleri nakış bezer

Gelsem sana artık bu hazan günleri bitse

Gelsen bana sarsam seni göğsümde uyutsam

Gencînen olsam vîrân edersin

Gerçi bu güzellikte ser-efraz-ı cihansın

Gir kalbime gel sür sefa

Girsem de gönül hanene mihman olabilsem

Gitsen bırakıp gönlümü ruhumda sesin var

Gitti o güzel yadıma bir handesi kaldı

Gitti o güzel yadıma bir handesi kaldı

Gitti o kadın yadıma bir handesi kaldı

Gittim o yare dil pare pare

Gittin bu gönül sanki hazan bahçesi oldu

Gittin bu gönül sanki hazan bahçesi oldu

Gittin dönmek ümidi yok artık bu seferde

Göğsünde açılmış iki goncayla baharsın

Gönle ateş yak ta gel sevenlere bak ta gel

Gönlüm gibi ruhumda da bir eski elem var

Gönlüm gibi sen de yan anla aşkın tadını

Gönlüm kuru bir gül gibi titrerken adında

Gönlüm kuru bir gül gibi titrerken adında

Gönlüm kuru bir gül gibi titrerken adında

Gönlüm onu göğsündeki benden tanıyordu

Gönlüm sana bir gecede bağlandı güzel kız

Gönlüm sevdi şimdi bir yar

Gönlüm yaralı bilmiyorum yar bana noldu

Gönlümde bahar müjdesi var esrarlı sesinden

Gönlümde hazan bülbülü var dinle gönülden

Gönlümde vardır bir yeni sevda

Gönlümde yanar aşkın o envar ile narı

Gönlümdeki aşk hasreti deryalara sığmaz

Gönlümü bir tıfl-ı dilbaz (*3- segah perdesinde)

Gönlünde dün akşam yine aşkın sesi vardı