Sofyan

Sevgilim deyipte sana sokuldum

Sevgilim gelsen eğer bana dünyalar değer

Sevgilim güzelim figanım benim

Sevgilim sen nerdesin duymuyorsun sesimi

Sevgilim uzakta bensiz yaşıyor

Sevgilimi bu sıralar çok özledim

Sevgilimin dudağından bir busecik alsam yeter

Sevgilimsin Zeliha sen benimsin daima

Sevgiliye hasretim hiç dinmiyor

Sevgim uzakta kaldı sevdam hep oralıdır

Sevgim var Karunun serveti var

Sevgim yüreğine sığmadı senin

Sevgim ziyan olacaksa

Sevgimi anlatmak isterim sana

Sevgimi anlatmak isterim sana

Sevgimi anlatmak isterim sana

Sevgimi bahar olunca çiçek çiçek bölüştürdüm (*)

Sevgimi sevginle yaşatacaksan

Sevgin dolu kalbimi sana bir açabilsem

Sevgin tüm benliğimi kapladı bir ağ gibi

Sevginin adı sende (*)

Sevginin coşkusu kalpte büyürken

Sevginin şevkatin en yücesini

Sevginle özlem dolup koşarak gel sana

Sevgiyle bakan gözler bal olur acı sözler

Sevil neşelen sevme yanarsın

Sevil sonra ayrılık gelsin

Sevilen neşeli seven umutlu

Sevilen sever sandım güldüren güler sandım

Sevileni anmasını her sözüne kanmasını

Sevilenler sevenler neden böyle üzerler

Sevilme okşanma uzaklarda sen

Sevinç gözyaşlarıdır gökten dökülen yere

Sevip sevip terketmene beni böyle hükmetmene

Sevişinle sıcağın en içteni fışkırır

Sevişmek göz göze başlar

Seviyorum beyazı (BÜYÜK DOĞUŞ)

Seviyorum derdin ya sözlerini unuttum

Seviyorum desen de kanmam sözüne

Seviyorum seni güzel İstanbul

Şevkat nedir annemizden öğrendik

Sevmek ne güzel şeydir sevince sevilince

Sevmek ne müşkülmüş meğer

Sevmek nedir hiç bilmedin

Sevmek şöyle dursun sensiz baharı

Sevmek Tanrı nimetidir seven bilir sevmeyen hiç

Sevmek zor sevmemek zor

Sevmekten öte var mı güzelim yoktur bulamazsın (*)