Semai

Ben aşktan söz ettim sen susuyorsun

Ben bir küçük cezveyim elden ele gezmeyim

Ben de sevdim sevildim

Ben günler geçirirken böyle hasretle sensiz

Ben her mevsim o yare üzgün üzgün giderim

Ben minicik bir fidanım

Ben ne yaza hasretim ne bahara düşkünüm

Ben neden ayrıyım sevgilim ayrı

Ben seni gördüm göreli

Ben seni senden çok sevmiyor muydum (*)

Ben seni unutmadım unutamazsın sen de

Ben ufacık bir bebeğim

Ben yağmur ben güneş ben sevgi seli sağnak sağnak

Ben yaralı bir kuşum kimsesizim berduşum

Ben yıllardır hasretim beni seven birine

Ben yolun sonuna gelmişim artık

Bende yağmur bulut bora fırtına

Benden almış sana vermiş Tanrı

Benden ayrılsan da sen uzaklaşsan da yine

Bendesiyim Bendesiyim

Beni bu karanlıkta yapayalnız bıraktın

Beni candan usandırdı cefadan yar usanmaz mı

Beni endişeye saldı güzelim gelmemeniz

Beni geçen günlerin ıstırapları sardı (*)

Beni görmek arzusu belirmiş şimdi sende

Beni ister ağlat ister sevindir

Beni ister ağlat ister sevindir

Beni koyup giden cefacu dilber

Beni o kadar çok sev ki

Beni sevmiş iken evvel cefadan çekmez oldun el

Beni üzüp de niçin halime gülüyorsun

Benim gönlüm bir kelebek (Her şey ona karşı)

Benim gönlüm bir kelebek dolaşıyor çiçek çiçek

Benim gönlüm bir kelebek dolaşıyor çiçek çiçek

Benim gönlüm o bir güldür

Benim güzel beyaz gülüm

Benim güzel bülbülüm bir tanecik şen gülüm (*kötü)

Benim güzel gözlü kuzum

Benim has bahçemde gonca gülüm var

Benim için yaprak yaprak bir tarihsin sevgilim sen

Benim nazlı bülbülüm

Benim öksüz benliğimde aşkı nasıl yarattın

Benim olsan sana verirdim ben canımı

Benim serencanım sizde söylenir

Benim vefakar yarim gül sen

Benimle olmaktan bıktıysan eğer

Benzemezsin kimseye billahi fevkaladesin

Beraber yaşanılan anlara doymuyorum