Semai

Dağ misali duman tüter başımda

Dağda güderiz koyun (Çoban düeti)

Daha dün elele tutuşurken biz

Daha düne kadar hep el ele yanyanaydık (*)

Daha güneş doğmadan gece mi olacaktı

Daha henüz aşkımız almamışken demini

Daim etsin Hazret-i Sultan Hamid Hanı Hüda

Daim salat olsun sana

Daima feryad ü efgandır gönül

Dalda gül elde gül elde gülme bende gül

Dalgalar eski bir şarkıyı söyler

Dalgalar göklere şarkımı söyler

Dalgın halin gizleyemez sevgini

Dalgın sular uyumuş mehtap şarkı söylüyor

Dalınca gözüm gözüne Suha

Dalıp gitmelerin boşuna değil

Damla damla boşalan gözyaşımda sen varsın

Damla damla süzüldü hüzün yanağa düştü ( HÜZÜN )

Dargınlık bitsin artık barışalım seninle

Dedin ki fikrini mutlak sarahaten söyle (Tereddüt)

Değdi saçlarıma bahar gülleri

Deli gibi sever de bilsin istemez

Delice sevdim seni tek günahım bu benim

Delice seviyorken bu aşk hiç bitmez derdik

Deliler gibi severdim deyip

Deniz hep konuşmak ister benimle

Denizde mehtab senin su da meltem de senin

Denizlerden bunca uzakta yine

Derbeder ruhumla maziye köleyim

Derdim binbir olsa da sevdan bir hece kalsın

Derdimi Mehtâba Anlattım Ziyâsından Utandı

Derdimi şimdi kader birken alır beşyüz eder

Derdin beni üzer sevgili kadın

Derelerin kızıl ırmak köpürüyor aka aka (Sakarya’da Bir Harp Gecesi)

Derindedir hatıran içimden hiç silinmez

Derler ki aşk insanı daima esir alırmış

Dermansız bir aşka düştüm neyleyim şimdi ben

Dertli kaval gönlüm gibi inle dur

Dertliyim derdime çare bulunmaz

Dertliyim derdimi yanamıyorum (*)

Dertliyim gülmez yüzüm biçareyim

Deryalara düşmüşüm böyle yelkensiz

Devrildi yazık abide-i ilm ü fazilet (Arel için)

Dil hanemi yıktın bu gece ta temelinden

Dil Hanesi Mir'at-ı Hakk

Dil seni sevmeyeni sevmede lezzet mi olur

Dil yine seni sevdi gönlünü sana verdi

Dil-bestenim meshurunum