Düyek

Yemin ettim bir kere artık seni sevemem

Yemin ettim bir kere dönmem geri bunu bil

Yemin ettim bundan böyle sevmek yasak gönlüme

Yemin ettim Tanrıya

Yemyeşil bahçeler mavi bir deniz

Yemyeşil bir bahar beklerken sevgiliden

Yemyeşil bir çağlayan doldurur yüreğimi

Yemyeşil gözlerinle bakmadım diyemezsin

Yemyeşil gözlerinle gel cennetim ol

Yemyeşil masum bakışlar sanki derman gönlüme

Yeni açmış çiçek gibi hareler var bakışında

Yeni Turan güzel ülke

Yeniden başlarken ben bu hayata

Yeniden doğmuş gibi aşkınla dipdiriyim

Yeniden filizlendi bütün ağaçlar

Yeniköyde bir kız gördüm (SARI ZAMBAK)

Yenildim yıkıldım boşaymış çabam

Yerden yere vurdun beni

Yere düşsen eğilmezsin

Yerinde duramaz nasıl koşarsın pamuk kedim güzel kedim

Yeryüzünde benim yalnız serseri

Yeryüzünde eşi olmayan ben bir bahtı karayım

Yeşerdi gönlümün çemenleri hey

Yeşil (Güzel) gözlerine bakmaya doyamam

Yeşil alıyla güzel kovan balıyla güzel

Yeşil asmalardan aldığım üzüm

Yeşil gözlerinde ummana dalıp

Yeşil gözlerinden muhabbet kaptım

Yeşil gözlü benli gülüm sanma sensiz mutlu gönlüm

Yeşil gözlü gül kokulu gül Ayşem

Yeşil gözlüm üzgün bakma yüzüme

Yeşil mi siyah mı ela mı bilmem

Yeşil pembe açar bahar sevgiye susar

Yeşil pencerenden bir gül at bana (SERENAT)

Yeşil yeşil gözlerini gözlerinden istedim

Yeşile tutkunluğum gözlerinden geliyor

Yeşili başka yeşil mavisi başka mavi (İZMİRE BAHAR GELDİ)

Yeşili mavisi alı moruyla

Yeşilırmak ne akarsın boşuna

Yeşilköylü kızın yeşil gözleri

Yeşillendi ovalar çiçekle doldu her yan

Yeşiller umman kadar derin olurmuş (*)

Yeter acı çekme derler

Yeter artık ağlatma hasretinle harabım

Yeter artık bekletme geleceksen geliver

Yeter artık boş yere rüyalarıma girme

Yeter artık bu kadar renc ü elem

Yeter artık bu tereddütle bu naz