Durak Evferi

Sevda-yı sivadan geç gel"Hu" diyelim "Hu"

Şifa-yı vasl-ı kadri hicr ile bi-mar olandan sor

Sıdk ile aşık olursan yar sana mefkud değil

Şol demde ki can çeşmime sultan göründü

Şol ki (Kim ki) can vermez bu yolda pes niçin canan diler

Söylemem raz-ı derunum sırr-ı mübhemdir gönül

Sürüp dergahına ruy-i siyahım

Ta ezelden sen benimle ahd ü peyman eyledin

Taht-gah etti vücudum milkini (şehrini) sultan-ı aşk

Taştı rahmet deryası gark oldu cümle asi

Tecellide dolu alem

Tende canım canda cananımdır Allah Hu diyen

Tıynet-i alemde konmasa eğer sevda-yı aşk

Tur-i Sinadır vücudüm suret-i Musa benem

Ümmetinden bir siyeh-ru asiyem geldim sana

Ümmetinden bir siyeh-ru asiyem geldim sana

Uyan gafletten ey gafil seni aldatmasın dünya

Varımı ben dosta verdim han ü manım kalmadı

Varımı ben dosta verdim han ü manım kalmadı

Vasıl olmaz kimse Hakka cümleden dur olmadan

Vech-i yare duş olan alemde seyran istemez

Vuslat gibi nimet mi olur

Ya hazreti Mevla mevlel mevali

Ya ilahi kasırım şükründe ben

Ya ilahi kıl bize lutf u ata

Ya ilahi sana geldik bizi mahzun eyleme

Ya vasi-al mağfiret hafime senden meded

Yine dil natini söyler Muhammed

Yüce sultanım derde dermanım

Yüzünden okunur sebal mesani ya Resulallah

Zahida dem urma aşkdan kapuyu kakdın mı hiç

Zat-ı Hakda mahrem-i irfan olan anlar bizi

Zülfün içre vechini cana çü pinhan eyledin