Curcuna

Duydum ki bir sevdiğim benden el çekmiş

Duydum ki güzel sözlerinin hepsi yalanmış

Duygularla süsledim şarkımı sana yolladım

Ebrû kemandır sînem nişandır

Ecel ol da çık karşıma

Edalı bir yosma kararım aldı

Ederken ol peri-peyker tekellüm

Edilsin badeler nuş inlesin tanbur sabah olsun

Efendimsin cihanda itibârım varsa sendendir

Egeli kız hem anlısın hem şanlısın

Eğer aşkı seversen can olasın

Ehl-i aşkın dilinden haberdar olmayan bilmez

Ehl-i zevkin neşesi kaçmış yıkılmış lanesi

Ela gözleri dalgın geniş alnı sararmış

Ela gözlü güzel kız girdin bahar çağına

Ela gözlüm acep niçin ağlarım

Elaman ey nur-i didem Elaman

Ele haşa bana dildar olacaksın güzelim

Elem dolu kalbime aşkınla şifa sun

Elhamdülillahi münşil halkı min adem (KASİDE-İ BÜRDE)

Elhan ile bir aşkı terennüm ediyorken

Elif henüz onbeşinde sürüsün otlatıyor

Elim sensin kolum sen

Elimde bade-i kiram

Elimde gül gibi zib-i (cinan / munan) cam-ı şarabım var

Elimde meşalem dilimde nağmen

Elimdeyken senin gül-penbe destin

Elinde var billur şişe beni düşürdü ateşe

Elinden yarelerin izleri silinmez göğsüme bir çiçek olsun

Eller ile ol yari görünce bakakaldım (*)

Eller mi seni koklayacak söyle civan kız

Ellerden o yar her an sakınmış

Emeller aldatıp avutmuş beni

Emine yandım Emine sözüne kandım Emine

En güzel hayaller bir kuş oldu

En nihayet o vefasız yakadan attı beni

Endişemi gülzar-ı sürur eyledi handen

Enginde gün batıyor suların süsü gibi

Engine dalmışsın gözlerin nemli

Erdek Erdek güzel Erdek

Erdi bahar açıldı yer yer çemende güller

Erdi yine fasl-ı bahar açtı çiçekler

Erenköy güzeli Erenköy güzeli zehirlendim aşkınla seni göreli

Erenler meclisinde bir ulu peymaneyiz

Erenler şahdan gelirler. Ali derler pirimize

Erzincan dağları yüksek aşılmaz

Erzincan yüreğim yaktı dağladı (Görüyorum şehrimi..)

Erzincanın dağlarını aşar giderim